یادگیری اوکولله برای بزرگسالان: راهنمای مرحله‌به‌مرحله برای مبتدیان

بزرگسالان اوکولله را انتخاب می‌کنند زیرا این ساز کوچک‌تر است، نسبتاً ارزان‌تر، و دارای شکل‌های آکورد ساده‌تری نسبت به گیتار است. چهار رشته‌ی نایلونی این ساز معمولاً روی نت‌های G، C، E و A تنظیم می‌شوند، که این تنظیم را gCEA می‌نامند، و این تنظیم در سه اندازه‌ی رایج یکی است.

مرحله 1: اندازه‌ای را انتخاب کنید که با دستان بزرگسالانه مناسب باشد

چهار اندازه‌ی رایج برای اوکولله وجود دارد: سوپرانو، کنسرت، تنور و باریتون. سوپرانو، کنسرت و تنور هر سه از همان تنظیم gCEA استاندارد استفاده می‌کنند، بنابراین شکل‌های آکوردی که روی یکی یاد می‌گیرید مستقیماً به دیگری منتقل می‌شوند. باریتون استثنا است: معمولاً روی D-G-B-E تنظیم می‌شود، مثل چهار رشته‌ی فوقانی یک گیتار، به این معنا که مواد درسی استاندارد اوکولله برای آن به همان طریق اعمال نمی‌شود.

برای اکثر مبتدیان بزرگسال، اوکولله کنسرت نقطه‌ی شروع توصیه‌شده است. این ساز دارای عنق راحتی است، صوت کمی پر‌تر از سوپرانو، و فاصله‌ی بیشتری بین فرتس، که ضبط تمیز آکوردها را برای انگشتان بزرگ‌تر بزرگسالان آسان‌تر می‌کند. سوپرانو سبک‌تر و صوتی روشن‌تر دارد اما ممکن است برای دستان بزرگ تنگ احساس شود، درحالی‌که تنور برای بازیکنانی مناسب است که صوت پر‌تری می‌خواهند یا پس‌زمینه‌ی گیتار دارند.

مرحله 2: ساز را قبل از هر جلسه تنظیم کنید

تیونر کروماتیک کلیپی ساده‌ترین ابزار برای مبتدی است: بر روی سر ساز نصب می‌شود، فرکانس را هنگام فشردن هر رشته می‌خواند، و نشان می‌دهد که نت تیز یا پست است. برنامه‌های تیونر رایگان به عنوان جایگزین در اتاق ساکت کار می‌کنند. رشته‌های جدید کش می‌خورند و بسرعت از تنظیم خارج می‌شوند، بنابراین بررسی تنظیم قبل از هر جلسه تمرین در هفته‌های اول یا دوم توصیه‌ی استاندارد است.

مرحله 3: یاد بگیرید که ساز را چگونه نگاه کنید

موضعی رایج نشستن بدن اوکولله را به سینه فشار می‌دهد، با ساعد سمت ضربه در جای خود نگاه‌داری می‌شود، با عنق کمی به سمت بالا متمایل. دست بند آکورد انحنای آرام را حفظ می‌کند، با انگشت‌شناس بر پشت عنق استراحت کند تا اینکه عنق خود را عبور دهد.

مرحله 4: با چهار آکورد شروع کنید

اکثر راهنماهای مبتدیان به همان آکوردهای شروعی تقارب دارند: C، Am (یا A)، F و G (گاهی به عنوان G7 ساده‌تر یاد می‌رود). هر C و Am تنها نیاز به یک انگشت دارند، F یک شکل دو‌انگشتی اضافه می‌کند، و G اولین آکورد سه‌انگشتی است که اکثر مبتدیان با آن برخورد می‌کنند. با هم، این چهار آکورد در تعداد زیادی از آهنگ‌های محبوب ظاهر می‌شوند، به همین دلیل نقطه‌ی ورود استاندارد هستند.

• C: یک انگشت روی فرت سوم رشته‌ی A، تمام چهار رشته را بزنید.
• Am: همچنین یک آکورد یک‌انگشتی، معمولاً به عنوان یکی از آسان‌ترین انتقالات از C یاد می‌رود.
• F: دو انگشت، شامل فرت روی فرت دوم رشته‌ی G.
• G (یا G7): یک شکل سه‌انگشتی، اولی که از دست آکورد کامل استفاده می‌کند.

مرحله 5: انتقالات آکورد را تمرین کنید، سپس ضربه اضافه کنید

به جای زدن آهنگ‌های کامل فوری، منابع متمرکز بر مبتدیان توصیه می‌کنند انتقالات آکورد را جدا کنید — برای مثال بارها و بارها بین دو آکورد برای چند دقیقه در هر بار قبل از اضافه کردن سومی. تایمری که برای چند دقیقه برای هر زوج آکورد تنظیم شده این تمرین را متمرکز نگاه می‌دارد. هنگامی‌که انتقالات صاف‌تر احساس شوند، یک الگوی ضربه ساده که 'island strum' نام دارد (پایین، پایین-بالا، بالا-پایین-بالا) یک گام بعدی رایج است، با استفاده از ناخن انگشت شاخص برای ضربات پایینی و پشتی برای ضربات بالایی.

مرحله 6: یک برنامه تمرین بسازید و درد واقعی را نگاه کنید

1. ساز را تنظیم کنید.
2. با تمارین انگشت ساده یا زدن یک آکورد گرم کنید.
3. دو یا سه انتقال آکورد را برای چند دقیقه تمرین کنید.
4. الگوی ضربه فعلی را بر روی رشته‌های باز یا یک آکورد تمرین کنید.
5. یک آهنگ ساده را با استفاده از آکوردهایی که تا کنون یاد گرفته‌اید بازی کنید.

درد انگشتی دست بندی آکورد در هفته‌های اول هنگام شکل‌گیری پوسته طبیعی توصیف می‌شود. درد تیز مچ‌دست یا شانه، در مقابل، به عنوان علامت وضعیت بد یا موضع دست نشان داده می‌شود که نیاز به تعدیل دارد بجای چیزی که باید تحمل کرد.

نصیحت خرید

راهنمایی مبتدیان عموماً ساز با قسمت سفت را ترجیح می‌دهد که تنظیم خود را حفظ می‌کند و ارتفاع رشته راحتی دارد بر اوکولله‌های بسیار ارزان ساخت‌شده از تمام لمینت، بدون تعیین نقطه قیمتی مشخصی. امتحان سوپرانو و کنسرت شخصاً، اگر ممکن باشد، برای دیدن کدام یک طبیعی‌تر در دست احساس می‌شود نیز معمولاً پیشنهاد می‌شود قبل از خرید.