روانشناسی رنگ در طراحی داخلی: راهنمای عملی اتاق به اتاق

انتخاب یک رنگ رنگ به ندرت تنها یک تصمیم زیبایی شناختی است — بیشتر مردم همچنین می خواهند یک اتاق احساس کند: آرام تر، پر انرژی تر، دنج تر یا فضاخواه تر. روانشناسی رنگ در طراحی داخلی عمل کاربرد ارتباطات شناخته شده بین سایه و خلق و خوی برای آن انتخاب است. شواهد از دو جا می آیند: متخصصان رنگ صنعت رنگ که ترجیحات مشتری را در طول دهه ها ردیابی می کنند، و محققان دانشگاهی که تأثیرات رنگ را در شرایط کنترل شده آزمایش می کنند. این دو همیشه در جزئیات موافق نیستند، و این راهنما این دو را جدا می کند.

آنچه تحقیق واقعاً یافت

مطالعه مستشهد شده ای در مورد رنگ داخلی و خلق و خوی 443 دانشجوی دانشگاهی را دنبال کرد که در سالن اقامتی تشکیل شده از شش ساختمان معماری یکسان اما تنها در رنگ دیوار، سقف و کف داخلی متفاوت — بنفش، آبی، سبز، زرد، نارنجی یا قرمز — طبق مطالعه ای منتشر شده در Frontiers in Psychology و خلاصه شده در PubMed Central. دانشجویان به مدت میانگین 13.33 ماه در رنگ اختصاص داده شده خود زندگی کردند.

آبی محبوب ترین رنگ داخلی بود، که توسط 34.7% از شرکت کنندگان انتخاب شد، به دنبال آن سبز (23.1%)، بنفش (14.1%)، نارنجی (11.9%)، زرد (8.7%) و قرمز (7.5%). دانشجویانی که در اتاق های آبی بودند همچنین گزارش دادند که این رنگ برای مطالعه بیشتر از رنگ های گرم کمک کرد. با این حال، محققان متذکر شدند که ارزیابی های جامع خلق و خوی تأثیری مستقیم از رنگ ساختمان بر خلق و خوی کلی را شناسایی نکردند — ترجیح و آرامش خود گزارش شده با آبی مرتبط بود، اما رنگ تنهایی آماری درجات خلق و خوی اندازه گیری شده را در سراسر کل نمونه تغییر نداد.

این مطالعه همچنین یک سوگیری را یافت: دانشجویان تمایل داشتند رنگ ساختمان خود را نسبت به سایر رنگ ها به نحو مثبت تری ارزیابی کنند — به عنوان مثال، تنها 7.5% از کل شرکت کنندگان کلی طور قرمز را ترجیح دادند، اما 28% از ساکنین ساختمان قرمز ترجیح دادند در این رنگ بمانند. در سراسر تمام شش رنگ، شرکت کنندگان گفتند که آنها یک نسخه سبک تر از آنچه در واقع بر روی دیوارها بود ترجیح می دادند، اگرچه زرد در سطح سبک ترین ترجیح داده شد در حالی که آبی تا حدی سبک تر ترجیح داده شد.

نحوه ترجمه برندهای رنگ از رنگ به انتخاب اتاق

راهنمایی روانشناسی رنگ Sherwin-Williams، که به کارگردان بازاریابی رنگ شرکت Sue Wadden منسوب است، قرمز را به هیجان، انرژی و اشتهایی مرتبط می کند — که آن را انتخاب معمولی برای اتاق های غذاخوری، آشپزخانه ها و فضاهای ورزشی، اما همچنین اتاق خواب اصلی می کند. نارنجی به عنوان دوستانه و خوش آمد آمدی توصیف می شود، مناسب برای اتاق های خانوادگی و اتاق های خواب کودکان. زرد به هوش و خلق و خوی تقویت کننده مرتبط است، اغلب در سالن ورودی و راهروهای تاریک استفاده می شود. سبز به عنوان آشنا پنداشته می شود زیرا در طبیعت وجود دارد، با توصیه سبز روشن برای اتاق های نشیمن و دفاتر. آبی به عنوان آرام بخش توصیف می شود و با سرکوب اشتهایی مرتبط است، این همان دلیلی است که Sherwin-Williams برای آشپزخانه و اتاق های غذاخوری علیه آن توصیه می کند اما برای اتاق های خواب و حمام های آن توصیه می کند. بنفش با تخیل مرتبط است و به عنوان یک رنگ لهجه یا در اتاق های بازی کودکان کار می کند.

راهنمایی رنگ Benjamin Moore بر روی مطالبات عاطفی کمتر تمرکز می کند و بر روی نظریه رنگ و روش آزمایش بیشتر تمرکز می کند. شرکت رنگ ها را در سه دسته ابتدایی طبقه بندی می کند — روشن، خنثی و عمیق — و توصیه می کند که یک پالت از یکی از سه ساختار ساخت: تک رنگ (سایه ها و ظلال از یک رنگ)، مشابه (رنگ های مجاور در چرخ رنگ) یا مکمل (رنگ های مقابل در چرخ، که تضاد بصری ایجاد می کند).

تعلقات رنگ و اتاق های توصیه شده

مراحل انتخاب رنگ اتاق به اتاق

1. ابتدا عملکرد اساسی اتاق و خلق و خوی مورد نظر را شناسایی کنید — برای مثال، استراحت در اتاق خواب در مقابل گفتگو در اتاق غذاخوری — قبل از مرور نام های رنگ.
2. یک ساختار طرح رنگ را انتخاب کنید: تک رنگ برای ظهور آرام و منسجم، مشابه برای هماهنگی با تنوع، یا مکمل برای تضاد و انرژی، طبق چارچوب Benjamin Moore.
3. به جای اعتماد به نمونه های دیجیتالی، نمونه های رنگ فیزیکی خریداری کنید و آنها را بر روی تخته ای که می توانید آن را در اتاق حرکت دهید، اعمال کنید.
4. نمونه را در ساعات مختلف روز مشاهده کنید — نور صبح، آفتاب ظهر و نور مصنوعی شب همه تغییر می دهند چگونه یک رنگ ظاهر می شود، طبق متخصص رنگ و طراحی Benjamin Moore Andrea Magno.
5. به سمت سایه های سردتر (آبی، سبز، بنفش نرم) برای فضاهای برای استراحت یا تمرکز، و سایه های گرمتر (قرمز، نارنجی، زرد) برای فضاهای برای تعامل اجتماعی یا انرژی، طبق راهنمایی اتاق به اتاق Sherwin-Williams.
6. اگر مطمئن نیستید، یک سایه روشن تر از رنگ ترجیح شده خود به جای نسخه اشباع شده را انتخاب کنید — مطالعه سالن اقامت نشان داد که شرکت کنندگان به طور کلی سایه های روشن تر از آنچه در دیوارهای خود بود می خواستند.
7. طرح را با تطابق براقیت رنگ به استفاده اتاق تکمیل کنید: براقیت بالاتر برای بعد و دوام، مات برای پنهان کردن نقص سطح، پوسته تخم مرغ به عنوان حل میانی برای اتاق های با ترافیک زیاد، طبق راهنمایی Benjamin Moore.

آنچه شواهد پشتیبانی نمی کند

شایان ذکر است محدودیت های تحقیق. مطالعه 443 دانشجو یکی از آزمایش های بزرگ تری کنترل شده برای رنگ داخلی است و یک الگوی ترجیح واضح و یک ارتباط بین آبی و آرامش درک شده یا فائدے مطالعه را یافت، اما نشان داد که رنگ دیوار تنهایی خلق و خوی کلی اندازه گیری شده را در سراسر گروه کامل به طور قابل توجهی تغییر نداد. مطالبات روانشناسی رنگ برند های رنگ — مثل سایه های خاص سرکوب اشتهایی یا هوش تقویت کننده — بر اساس مشاهده صنعت طول مدت طراحی و تجربه مشتری است تا آزمایش کنترل شده یکسان، و باید به عنوان راهنمایی عملی تر از نتایج بالینی رفتار شود.