ممنوعیت مانگا در مدارس آمریکا سفال بحث ژاپن را درباره محتوای صریح دوباره برافروخته می‌کند

سازمان PEN America مستقر در ایالات متحده در 6 اکتبر 2026 گزارش داد که 11,982 کتاب در سال تحصیلی 2025–26 از مدارس دولتی آمریکایی حذف یا محدود شدند، که افزایشی از 6,870 کتاب در سال قبل است و بالاترین رقم از زمانی که در سال تحصیلی 2021–22 شروع به ردیابی کرد. تگزاس برای 8,193 مورد و فلوریدا برای 3,212 مورد مسئول بودند، از بین 7,370 عنوان منحصربه‌فرد متأثر در سراسر کشور، طبق گزارشی که Tokyo Shimbun و سایر خبرگزاری‌ها به آن استناد کردند.

از میان آثاری که از قفسه‌های کتاب‌خانه‌ها حذف شدند چندین سری مانگای ژاپنی بود، از جمله "Attack on Titan" اثر Hajime Isayama، "Tokyo Ghoul" اثر Sui Ishida، "InuYasha" و "Ranma ½" اثر Rumiko Takahashi، و "Soul Eater" و "Fire Force" اثر Atsushi Ohkubo، طبق گزارش CBR درباره داده‌های PEN America. سازمان Ohkubo را با 106 ممنوعیت ثبت‌شده، Isayama را با 89، و Takahashi را با 63 ثبت کرد، که هر سه را در میان ده سازنده پرممنوع در سراسر کشور قرار می‌دهد.

چرا مانگا یک هدف متکرر است

سازمان PEN America گفت که مخالفان اغلب پنل‌های تکی را که تصویر جنس، خشونت یا هویت جنسانی دارند، بدون داستان پیرامونی جدا می‌کنند، عملی که سازمان آن را "context stripping" می‌نامد. سازمان توجه داد که قالب بصری مانگا استخراج و توزیع تصاویر انفرادی را به عنوان شواهد محتوای نامناسب آسان می‌کند، طبق گزارش‌های CBR و Newsweek درباره یافته‌ها.

مورد برجسته‌شده توسط ScreenRant الگوی را نشان می‌دهد: در Las Cruces، نیومکسیکو، گروهی به نام Coalition of Conservatives in Action حدود 100 کتاب را برای حذف از مدارس دولتی فهرست کرد، از جمله جلدهای 1–2 "Assassination Classroom" که آن را فحش توصیف کردند. ناشر Viz Media این سری را "Teen Plus" درجه‌بندی کرد، نه دسته‌ی 18+ Mature آن. Sarah Smith، معاون رئیس گروه، گفت که گروه "بر محتوایی که والدین ممکن است بدون توجه به سن و بلوغ فرزندان خود نامناسب بیابند تمرکز کرد،" در حالی که Karen Hanson-Sharp، کتابدار مدرسه، استدلال کرد که منع کتاب‌ها "تفکر انتقادی را محدود می‌کند و از نوجوانان جلوگیری نمی‌کند تا درباره این موضوعات اطلاع پیدا کنند."

چگونه بحث در ژاپن تدوین می‌شود

ارقام آمریکایی توسط رسانه‌های ژاپنی از جمله Yahoo! News Japan و ABEMA Times برداشت شدند، که داستان را در اطراف یک سؤال اساسی در برنامه گفتگوی ABEMA Prime تدوین کردند: آیا حذف مانگا از کتاب‌خانه‌ها "کودکان را محافظت می‌کند" یا "آن‌ها را از فرصت‌های رشد محروم می‌کند"؟ یک طرف استدلال کرد که "برخی تصاویر هنوز هم برای کودکان زود هستند،" در حالی که طرف دیگر گفت محدودیت‌ها به معنای سلب آزادی است، طبق خلاصه Yahoo! News Japan از برنامه.

Mayuko Watanabe، متخصص رسانه‌ای که در برنامه ظاهر شد، طبق گزارش ABEMA Times، گفت ممنوعیت‌های آمریکایی "متأسفانه" بودند اما همچنین آنچه را که او "آگاهی پایین از حقوق بشر" در میان برخی از سازندگان و ناشران مانگای ژاپنی می‌خواند، منعکس می‌کردند. او به الگوهای تکراری اشاره کرد که او آن‌ها را مسائل‌ساز می‌داند، مثل تصویر تماس جسدی اجباری در برابر شخصیت‌های زنانه به عنوان طنز بدون تصدیق رنج قربانیان، و گفت زمینه در تمایز میان تصاویری که چنین اعمالی را محکوم می‌کنند و آن‌های که آن‌ها را نرمال می‌کنند مهم است.

جنگ پانزده سال ژاپن درباره محتوای صریح

بحث فعلی یک نزاع محلی را بازتاب می‌دهد که با فرمان طوکیو سال 1964 درباره توسعه سالم نوجوانان شروع شد، که فروش مانگا، انیمه و تصاویری صریح جنسی را برای نوجوانان محدود می‌کند از طریق خودتنظیمی صنعت و برچسب‌گذاری به عنوان مادی "seinen" یا 18+، طبق خلاصه ویکی‌پدیا از تاریخ قانونی فرمان.

در فوریه 2010، دولت شهری طوکیو طرح قانونی را پیشنهاد داد، بعدتر با نام "Nonexistent Youth Bill" خوانده می‌شود، که تصاویر خیالی از نوجوانان در شرایط جنسی را محدود می‌کرد. سازندگان مانگا، ناشران و گروه‌های حقوقی مخالفت کردند، و مجمع در ژوئن 2010 طرح را رد کرد. نسخه تجدیدنظر شده، Bill 156، واژگانی متنازع علیه را کنار گذاشت اما تعریف مادی "مضر" را گسترش داد تا شامل تصاویری باشد که "بدون حق آن را تمجید یا بیش‌فروی" اعمال جنسی غیر قانونی؛ در 13 دسامبر توسط کمیته و در 15 دسامبر 2010 توسط مجمع کل تصویب شد، و در 1 جولای 2011 اجرایی شد.

ناشران از جمله Shueisha، Shogakukan و Kodansha تهدید کردند تا از Anime Fair International Tokyo بدلیل طرح قانون تجدیدنظر شده تحریم کنند، و انجمن Animation Japan نگرانی‌های آزادی بیان را مطرح کردند. رئیس‌جمهور سابق Naoto Kan علناً از سازش برای نگاه داشتن نمایشگاه به‌کار خواست. اولین عنوانی که رسماً تحت فرمان تجدیدنظرشده محدود شد، "Imouto Paradise 2"، در مه 2014 برای آن‌چه تنظیم‌کنندگان توصیف کردند به عنوان تمجید اعمال جنسی زناشویی تحدید شد.

حفاظت در برابر آزادی هنری: استدلال‌های اساسی

• سوی حفاظت: برخی محتوا سناریوهای غیرموافق یا استثماری را نرمال می‌کند و باید تابع کنترل‌های سنی سخت‌تر یا قوانین قفسه باشد، همان‌طور که توسط Watanabe و توسط گروه‌های مدرسه مثل اتحاد Las Cruces استدلال می‌شود.
• سوی آزادی: حذف یا محدود کردن مانگا دسترسی خوانندگان را به داستان‌ها و تفکر انتقادی محدود می‌کند، همان‌طور که توسط Karen Hanson-Sharp، کتابدار مدرسه و ناشرانی که تغییرات فرمان طوکیو 2010–2011 را مخالفت کردند، استدلال می‌شود.
• مشکل زمینه: هم حظر آمریکایی و هم برخی از تصمیمات فرمان ژاپنی به خاطر قضاوت صحنه‌های یا تابلوهای منفرد به جای سرد کامل یک اثر منتقدان شده‌اند، طبق یافته "context stripping" از PEN America.
• خودتنظیمی صنعت: سیستم فعلی ژاپن عمدتاً بر برچسب‌گذاری و قفسه‌بندی ناشران برای عناوین محدود به جای بررسی پیشین دولتی بستگی دارد، الگویی که خود از 2010 به آن اعتراض شده است.