تاریخ · مقاله
قلعههای اروپایی قرون وسطی: منشأ، معماری و میراث پایدار
انتشار:

بهطور خلاصه
قلعههای قرون وسطی ساختمانهای مسلح شده بودند که دفاع نظامی، اقامت اشرافی و اداره محلی را ترکیب میکردند، پس از فروپاشی امپراتوری کارولنژی در قرنهای نهم و دهم پدیدار شدند و پس از فتح نرمن در سال 1066 به سرعت گسترش یافتند. طراحی آنها از ساختارهای خاکی و چوبی موت و بیلی به برجهای سنگی و قلعههای محصور متحدالمرکز چندیوارشده تکامل یافت، پیش از اینکه توپخانهی بارود آنها را تا قرن ششم در نظر نظامی منسوخ شده کند.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
از خاک و چوب به سنگ
بر اساس مقاله انگریسیزبان ویکیپدیا در مورد قلعهها، این ساختمانهای مسلح شده شخصی برای اولین بار در قرنهای نهم و دهم ظاهر شدند، پس از فروپاشی امپراتوری کارولنژی که امرای فردی را مسئول دفاع و حکومت محلی خود کرد. سازندگان اولیه به تپههای خاکی و صندوقهای چوبی متکی بودند زیرا این مواد امکان بلند کردن سریع تحصینات را فراهم کردند.
در انگلستان، ساخت قلعه به شدت پس از فتح نرمن در سال 1066 شتاب گرفت، بر اساس English Heritage. Orderic Vitalis مورخ، که در اوایل قرن دوازدهم نوشت، متذکر شد که تحصینات از این نوع تا حد زیادی قبل از فتح در استانهای انگلیسی نامعلوم بودند، که English Heritage میگوید به توضیح دلیل عدم موفقیت مقاومت انگلیسیها در برابر نرمنها کمک میکند. English Heritage اعلام میکند که William the Conqueror و پیروانش حدود 1000 قلعه را در سراسر انگلستان و ولز در 150 سال بعد ساختند.
انواع قلعه و ویژگیهای اصلی
اولین قلعههای نرمن حلقههای دفاعی و طراحیهای موت و بیلی بودند: یک تپه مصنوعی (موت) بر فراز آن برج چوبی، در کنار حیاط محصور شده (بیلی)، بر اساس English Heritage. از قرن دوازدهم، سنگ جای چوب را گرفت، و تا اواخر قرنهای دوازدهم و سیزدهم قلعهها با اشکال چندضلعی و برجهایی ساخته میشدند که برای اجازه دادن آتش پهلو قرار گرفته بودند، بر اساس مرور کلی ویکیپدیا از قلعه به عنوان نوع ساختمان.
- برج (donjon): برج مرکزی، به عنوان آخرین خط دفاع و گاهی اوقات به عنوان اقامت بزرگ استفاده میشد
- دیوارهای پرده: دیوارهای محیطی که با برجها تزیین شدهاند
- دروازه، پل متحرک و شبکه فولادی: نقاط ورودی کنترل شده و قابل دفاع
- خندق: خندق پر شده با آب یا خاک که مهاجمان را کند میکند
- شکاف فلش و میناء: به مدافعین اجازه میداد تا درحالی که محافظت شده بودند تیر اندازی کنند
English Heritage توجه میدهد که تحت حکومت Henry I و Henry II، انگلستان سرمایهگذاری بزرگی را در برجهای سنگی در Dover، Scarborough و Orford دید، با دیوارهای تا شش متر ضخیم - بسیار مقاومتر در برابر حمله نسبت به چوب. بعدها، تاکید دفاعی به سمت بیرون سوق داده شد به سوی دروازهها و برجهای برآمده، و قلعههای متحدالمرکز - با دو حلقه دیوار کامل، بیرونیتر از داخلی - نمایندگی کردند طراحی پیشرفتهترین؛ English Heritage Dover Castle را به عنوان نمونهای از این رویکرد نام میبرد.
| نوع | دوره | مواد | نمونه |
|---|---|---|---|
| موت و بیلی | قرن یازدهم و دوازدهم | تپه خاکی، برج و صندوقهای چوبی | قلعههای نرمن اولیه بعد از 1066 (English Heritage) |
| برج سنگی | قرن دوازدهم | برج سنگی، دیوارها تا 6 متر ضخیم | Dover، Scarborough، Orford (English Heritage) |
| متحدالمرکز | قرن دوازدهم و سیزدهم | دیوارهای پرده سنگی دوگانه | Dover Castle (English Heritage) |
| اقامت قرون وسطی متأخر | قرن چهاردهم و پانزدهم | سنگ با حیاطهای بزرگتر و اتاقهای راحت | Bodiam، Warkworth (English Heritage) |
بیش از یک قلعه: اداره و زندگی اجتماعی
قلعهها صرفاً نظامی نبودند. HistoryCooperative.org آنها را به عنوان ساختمانهایی توصیف میکند که به طور همزمان به عنوان ساختارهای دفاعی، اقامت بزرگ و مراکز اداری کار میکردند جایی که مالیات جمعآوری میشد، عدالت توزیع میشد و تجارت محلی کنترل میشد. طبقات زمین معمولاً انبارها، آشپزخانهها و یک سالن بزرگ داشتند، در حالی که طبقات بالایی اتاقهای خصوصی خانواده بزرگ را داشتند.
اجتماعی، قلعهها سلسلهمراتب فئودالی را تقویت کردند و جمعآوریهای مراسمی و جشنها را میزبانی کردند؛ بسیاری شامل کلیسایی به عنوان یک مرکز روحانی بود، بر اساس همان منبع. مقیاس و دفاعات قابل دیدشان نیز به عنوان نمایشی از اختیار یک امیر بر قلمروهای اطراف کار کردند.
قلعههای ادوارد اول در ویلز: میراث جهانی یونسکو
یکی از روشنترین نمایشهای وزن فرهنگی معماری قلعهها سایت میراث جهانی یونسکو "قلعهها و دیوارهای شهر پادشاه ادوارد در گوینت" است که در سال 1986 ثبت شده است، بر اساس کمیسیون ملی انگلستان برای یونسکو. فهرست شامل قلعههای Beaumaris، Caernarfon، Conwy و Harlech در شمال ویلز است؛ در Caernarfon و Conwy، شهرهای جدید در درون دیوارهای قلعههای بزرگ ساخته شدند.
کمیسیون ملی انگلستان برای یونسکو اعلام میکند که پادشاه Edward I of England دستور ساخت قلعهها را پس از کمپین 1276 خود علیه شاهزاده ویلزی Llywelyn ap Gruffudd داد، با شروع تمام چهار قلعه و انجام موفقیتآمیز آنها بین 1283 و 1330. آنها توسط James of St George طراحی شدند، که توسط کمیسیون به عنوان معمار اصلی Edward I و معمار نظامی مهارتآورتر عصر خود توصیف شد.
بهترین نمونه موجود معماری نظامی اواخر قرن سیزدهم در اروپا.
انحطاط قلعه محصور
تا قرنهای چهاردهم و پانزدهم، قلعههای انگلیسی مانند Bodiam و Warkworth به عنوان اقامتگاههای راحتتر با حیاطهای بزرگتر ساخته میشدند، English Heritage توجه میدهد، که نشاندهنده یک تحول تدریجی از دفاع خالص است. نقاشی کلی ویکیپدیا بیان میکند که توپخانهی بارود قرن پانزدهم دفاعات قلعههای سنتی را نظامی منسوخ کرد، و تا قرن ششم ساخت جدید تا حد زیادی جای خود را به قلاعهای ستارهای شکل داد.
در انگلستان بهطور خاص، English Heritage پایان ساخت قلاع فئودالی در مقیاس بزرگ را به متمرکز شدن قدرت در دوران تودور، همراه با ساخت English Heritage قلاعهای ساحلی توپخانهای توسط Henry VIII منسوب میدارد - اولین سیستم دفاع ساحلی ملی هماهنگ انگلستان از زمان رومیها. از قرن هفدهم به بعد، بر اساس ویکیپدیا، "قلاعهای" جدید به طور فزایندهای به عنوان بیانات معماری رمانتیک بجای قلاع عاملی ساخته میشدند.
پرسشها
- قلعه موت و بیلی چیست؟
- این یک تحصین قرون وسطی اولیه است که یک تپه مصنوعی (موت) بر فراز آن برج چوبی و یک حیاط محصور شده مجاور (بیلی) را ترکیب میکند، از قرن یازدهم توسط نرمنها به طور گسترده استفاده میشد، بر اساس English Heritage.
- چرا قلاع قرون وسطی ساخته شدند؟
- آنها به عنوان قلاع دفاعی، اقامت بزرگ و مراکز اداری برای جمعآوری مالیات و توزیع عدالت کار کردند، در حالی که سلطه یک امیر را نشان میدادند، بر اساس HistoryCooperative.org.
- قلاع چه زمانی از نظر نظامی منسوخ شدند؟
- نقاشی کلی ویکیپدیا بیان میکند که توپخانهی بارود قرن پانزدهم دفاعات قلعههای سنتی را نظامی منسوخ کرد، با جایگزین شدن آنها با قلاع ستارهای شکل تا قرن ششم.
- کدام قلاع قرون وسطی سایتهای میراث جهانی یونسکو هستند؟
- قلاع Beaumaris، Caernarfon، Conwy و Harlech در Gwynedd، ویلز، ساخته شده برای Edward I بین 1283 و 1330، به عنوان سایت میراث جهانی یونسکو در سال 1986 ثبت شدند، بر اساس کمیسیون ملی انگلستان برای یونسکو.
- قلاع ویلزی Edward I را چه کسی طراحی کرد؟
- کمیسیون ملی انگلستان برای یونسکو اعلام میکند که آنها توسط James of St George طراحی شدند، که به عنوان معمار اصلی Edward I توصیف شدند.
منابع
این مطلب با هوش مصنوعی آماده شده و پیش از انتشار از بررسی خودکار منابع گذشته است. اگر خطایی دیدید، درخواست اصلاح کنید. درخواست اصلاح یا حق پاسخ · چگونه کار میکنیم
مطالب مرتبط

تاریخفهرست
هفت تمدن باستان افریقا و میراثی که پس از خود گذاشتند
خیلی قبل از استعمار اروپایی، قاره افریقا خانه ایالتهای قدرتمندی بود که اهرام ساختند، اقتصاد طلا و نمک را در سراسر صحرای بزرگ اداره کردند، و شهرهایی از سنگ منقوش ساختند. این فهرست هفت پادشاهی باستان افریقایی را به ترتیب گسترش سیاسی، اقتصادی یا معماریشان رتبهبندی میکند، بر اساس تاریخها و ارقام از مورخین، یونسکو و سوابق موزهها.

تاریخمقاله
از اولین بسته ARPANET تا اینترنت ۶ میلیاردی: نقطهبندی زمانی
اینترنت به عنوان یک شبکه تحقیقاتی دفاعی آمریکایی به نام ARPANET در سال ۱۹۶۹ آغاز شد و دو دهه بعد از طریق پیشنهادی در سال ۱۹۸۹ در CERN به World Wide Web تبدیل شد. امروزه تقریباً ۶ میلیارد نفر - حدود سهچهارم جمعیت جهان - از اینترنت استفاده میکنند، بر اساس اتحادیه تلکمیونیکیشن بینالمللی سازمان ملل (ITU).

تاریخمقاله
چگونه باستانشناسان سن فسیلها و مصنوعات را تعیین میکنند
باستانشناسان از دو روش گسترده استفاده میکنند: تاریخگذاری نسبی، که اكتشافات را بر اساس لایه یا سبک مرتب میکند بدون اینکه سالی را بیان کند، و تاریخگذاری مطلق (علمی)، که از تغییرات فیزیکی یا شیمیایی — مانند فروپاشی کربن-۱۴، الگوهای حلقه درختی یا فروپاشی پتاسیم-آرگون — برای تخمین محدوده سنی بر اساس تقویم استفاده میکند. اکثر محلهای کاوش شده با ترکیب چندین روش به جای تکیه بر یک روش تاریخگذاری میشوند.
تاریخمقاله
دولت، جامعه و میراث روم باستان، توضیح داده شده
روم باستان امور خود را از طریق منصبداران انتخاب شده، شورای سنا از مقامات سابق و جمعیات عمومی برای تقریباً پنج قرن اداره کرد تا این که قدرت در دست یک امپراطور واحد از 27 قبل از میلاد متمرکز شد. نظام اجتماعی سختگیرانه آن، قانون آن و زبان لاتین به شکل گیری نهادهای اروپایی و غربی گسترده تر برای مدت طولانی پس از سقوط خود امپراطوری ادامه یافت.