نحوه عملکرد کلیدها و مقیاسهای موسیقی: راهنمای مبتدیان

موسیقی غربی از 12 نت ساخته شده است که در هر اکتاو تکرار می‌شوند: C, C♯/D♭, D, D♯/E♭, E, F, F♯/G♭, G, G♯/A♭, A, A♯/B♭ و B. فاصله بین هر دو نت مجاور نیم‌گام یا سمیتون نامیده می‌شود؛ دو نیم‌گام یک گام کامل را تشکیل می‌دهند، بر اساس راهنمای مبتدیان منتشر شده توسط MusicTheory.xyz.

مقیاس در واقع چیست

مقیاس صرفاً مجموعه‌ای از نت‌ها است که به‌صورت الگوی معینی از گام‌های کامل و نیم مرتب شده‌اند. MusicTheory.xyz مقیاس را معادل موسیقی الفبا توصیف می‌کند: نت‌های فردی به‌همان شیوه‌ای که حروف برای تشکیل کلمات ترکیب می‌شوند، برای تشکیل الحان و آکوردها ترکیب می‌شوند. رایج‌ترین مقیاس در موسیقی غربی مقیاس بزرگ است.

الگوی مقیاس بزرگ

هر مقیاس بزرگ از یک الگوی فاصله یکسان پیروی می‌کند: کامل، کامل، نیم، کامل، کامل، کامل، نیم (W-W-H-W-W-W-H). شروع از C و اعمال این الگو C-D-E-F-G-A-B-C را تولید می‌کند، مقیاس بزرگ C، که هیچ دیز یا بمل استفاده نمی‌کند. شروع الگوی یکسان بر روی یک نت متفاوت یک مقیاس بزرگ متفاوت با دیزها یا بمل‌های خاص خود تولید می‌کند، که همین‌طور D major به F♯ و C♯ نیاز دارد تا فاصله یکسان W-W-H-W-W-W-H را حفظ کند، همان‌طور که MusicTheory.xyz و Merriam School of Music توضیح داده‌اند.

مقیاس کوچک و بزرگ نسبی

مقیاس کوچک طبیعی از یک الگوی گام متفاوت استفاده می‌کند: کامل، نیم، کامل، کامل، نیم، کامل، کامل (W-H-W-W-H-W-W). MusicTheory.xyz توجه می‌دهد که این الگو به مقیاس‌های کوچک یک طابع تیره‌تر یا غم‌انگیز‌تر نسبت به مقیاس بزرگ روشن‌تر می‌دهد.

هر کلید بزرگ دارای یک 'بزرگ نسبی' است که از مجموعه نت‌های دقیقاً یکسان و امضای کلید یکسان استفاده می‌کند، فقط از درجه مقیاس متفاوتی شروع می‌شود. بر اساس MyMusicTheory، تونیک بزرگ نسبی بر درجه ششم مقیاس بزرگ نشسته است — برای مثال، A ششمین نت C major است، بنابراین A minor امضای کلید C major بدون دیز یا بمل را به‌اشتراک می‌گذارد. همین رابطه برای F major و D minor، و G major و E minor برقرار است.

معنی 'کلید' در عمل

کلید گروه نت‌ها و آکوردهایی از مقیاس معینی است که یک اثر موسیقی عمدتاً از آن استفاده می‌کند. هنگامی که یک آهنگ بر این‌که 'در G major' است توصیف می‌شود، به این معنا است که ملودی و هارمونی آن عمدتاً از نت‌های مقیاس بزرگ G ساخته شده‌اند. MusicTheory.xyz افزود که هر کلید بزرگ هفت آکورد تولید می‌کند، یکی بر هر درجه مقیاس، همیشه از نفس الگوی کیفیت پیروی می‌کند: بزرگ، کوچک، کوچک، بزرگ، بزرگ، کوچک، تقلیل‌شده — که همین‌دلیل است که ترکیبات آکورد خاصی همیشه 'در خانه' در یک کلید معین به نظر می‌رسند.

امضاهای کلید: دیزها، بمل‌ها و دایره پنجم‌ها

امضای کلید مجموعه‌ای از نمادهای دیز یا بمل است که در ابتدای یک اثر موسیقی نوشته‌شده، درست پس از کلید، قرار می‌گیرند. این به اجراکننده می‌گوید کدام نت‌ها در سراسر اثر به‌طور مداوم بالا یا پایین هستند بدون نیاز به علامت دیز یا بمل در کنار هر نت فردی، همان‌طور که Merriam School of Music توصیف کرده است.

• دیزها همیشه به ترتیب ثابتی اضافه می‌شوند، عموماً به یاد آوری شده با یادبود 'Father Charles Goes Down And Ends Battle': F♯, C♯, G♯, D♯, A♯, E♯, B♯.
• بمل‌ها به ترتیب معکوس اضافه می‌شوند، به یاد آوری شده بر 'Battle Ends And Down Goes Charles' Father': B♭, E♭, A♭, D♭, G♭, C♭, F♭.
• دایره پنجم‌ها تمام کلیدهای بزرگ و کوچک را طوری مرتب می‌کند که حرکت یک گام در یک جهت یک دیز اضافه می‌کند، و حرکت یک گام در جهت دیگر یک بمل اضافه می‌کند، بر اساس Merriam School of Music.

چرا یادگیری این مهم است

درک کلیدها و مقیاس‌ها به موسیقاران اجازه می‌دهد پیش‌بینی کنند کدام نت‌ها و آکوردها با هم پایدار به نظر خواهند رسید، موسیقی نوشته‌شده را سریع‌تر بخوانند زیرا امضای کلید نیاز به نمادهای اضافی تکراری را برطرف می‌کند، و با موسیقاران دیگر با استفاده از مفردات مشترک نام‌های کلید و درجات مقیاس ارتباط برقرار کنند. MusicTheory.xyz این را به‌عنوان دادن گزینه‌های خلاقانه‌ی بیش‌تری به موسیقار نه اعمال قواعد تعریف می‌کند، زیرا هنگامی‌که الگوی اساسی شناخته شود می‌تواند در هر یک از 12 نت منتقل شود.