فسیل جمجمه‌ای جزئی که در جزیره وایت یافت شده بود و برای حدود یک قرن در یک کشو موزه تاریخ طبیعی نگهداری می‌شد، به عنوان گونه جدید دایناسور Invictibellatrix amberina شناسایی شده است. محققان می‌گویند این اولین مگاراپتوران تایید شده است - گروهی از تروپودهای شکارچی دارای پنجه‌های بلند - که در اروپا یافت شده است، بر اساس اعلام موزه تاریخ طبیعی و مطالعه‌ای در Royal Society Open Science.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
شظیه‌ای از فسیل که در جزیره وایت دهه‌های پیش جمع‌آوری شده بود، به عنوان گونه جدید دایناسور متعلق به گروهی از شکارچیان پنجه‌دار که تاکنون در اروپا تایید نشده‌اند، شناسایی شد، همانطور که موزه تاریخ طبیعی (NHM) در لندن اعلام کرد.
این گونه نام Invictibellatrix amberina را دریافت کرد. این در مطالعه‌ای منتشر شده در مجله Royal Society Open Science توسط تیمی به رهبری دانشگاه یونیورسیتی کالج لندن (UCL) توصیف شده است.
نحوه یافتن و مطالعه فسیل
نمونه بخشی از قاعده مغزی است، بخش عقب جمجمه. بر اساس موزه تاریخ طبیعی و Phys.org، اصلاً در ابتدای صخرهای در سواحل جنوب‌غرب جزیره وایت توسط پالئونتولوژیست آماتور Reginald Walter Tooley یافت شد، و موزه آن را در سال 1924 پس از مرگ Tooley به دست آورد.
موزه میگوید فسیل برای تقریباً یک قرن مورد مطالعه قرار نگرفت تا زمانی که تیم تحقیقاتی آن را بررسی کرد. دانشمندان از اسکن CT برای ساخت مدل‌های سه‌بعدی جمجمه و حفره‌ای که زمانی مغز حیوان را در خود جای می‌داد استفاده کردند.
مطالعه توسط دکتر Cassius Morrison از علوم زمین UCL هدایت شد، با Charlie Scherer، دانشجوی دکتری در UCL به عنوان نویسنده‌ی همکار، و پروفسور Paul Barrett از موزه تاریخ طبیعی به عنوان نویسنده‌ی ارشد.
آنچه فسیل درباره حیوان نشان میدهد
سنگهای حاوی این فسیل به دوره کرتاسه اول برمیگردند، حدود 120 میلیون سال پیش، بر اساس موزه تاریخ طبیعی. بر اساس مقایسه‌ها با گونه‌های نزدیک‌تر، محققان تخمین می‌زنند که Invictibellatrix amberina طول آن سه تا چهار متر و ارتفاعی کمی بیش از یک و نیم متر، تقریباً به اندازه قد انسان بود، و ممکن است با پرهای شبه‌ریشه‌ای پوشیده شده باشد.
جمجمه شکاف بیضی‌شکلی نشان میدهد که در آن طناب نخاعی وارد مغز شد و کریست مشخصی به شکل ساعت شنی، ویژگی‌هایی که محققان برای تمایز آن به عنوان گونه جدید استفاده کردند، بر اساس گفته موزه.
Invictibellatrix amberina به عنوان مگاراپتوران طبقهبندی شده است، گروهی از تروپودهای گوشتخوار دوپایی چابک که با تایرانوسارها مرتبط هستند اما با جمجمه‌های نسبتاً لاغر. برخلاف تایرانوسارها، که عمدتاً به فکوک قدرتمند تکیه داشتند، تصور می‌شود مگاراپتورها از پنجه‌های دستی بزرگ و خمیده‌ای، با تخمین طول حدود 10 تا 20 سانتیمتر، به عنوان سلاح اولیه علیه شکار استفاده می‌کردند.
این دایناسور شکارچی اول دوره خود نبود، اما برای انسان‌ها این دایناسور خطرناکتر از T. rex بود.
— دکتر Cassius Morrison، علوم زمین UCL، از طریق موزه تاریخ طبیعی
نقطه نظر Morrison، همانطور که موزه گزارش داده است، این است که حیوانی به اندازه انسان در محدوده شکار Invictibellatrix amberina قرار میگیرد، در حالی که Tyrannosaurus rex بزرگسال عموماً فکر می‌شود که حیوانات بسیار بزرگ‌تری را شکار می‌کرده است.
چرا این کشف مهم است
قبل از این یافتن، مگاراپتورها عمدتاً از فسیل‌های آسیا، استرالیا و آمریکای جنوبی شناخته شده بودند، جایی که برخی از اعضای بعدی گروه بسیار بزرگ‌تر شدند. نمونه جزیره وایت توسط تیم تحقیقاتی به عنوان اولین فسیل بدن مگاراپتوران تایید شدهی اروپا توصیف می‌شود، که به گفته محققان از ایده‌ای که این گروه ممکن است از آسیا از طریق اروپا تا رسیدن به قاره‌های جنوبی منتشر شده باشد، حمایت میکند.
نام جنس Invictibellatrix به معنی 'جنگجوی زنی ناشکست‌پذیر' است، در حالی که نام گونه amberina به کهربا پیدا شده در لایه سنگی که فسیل از آن بازیافت شد اشاره میکند، بر اساس توصیف مطالعه‌ای که موزه و Phys.org گزارش داده‌اند.
حقایق کلیدی درباره Invictibellatrix amberina
جزئیات
آنچه شناخته شده است
مادتاً فسیل
قاعده مغزی جزئی (بخش عقب جمجمه)
یافت شده
ابتدای صخره، ساحل جنوبغربی، جزیره وایت، بریتانیا
به دست آمده توسط موزه
موزه تاریخ طبیعی، لندن، 1924
سن سنگ‌ها
حدود 120 میلیون سال، کرتاسه اول
طول تخمینی
3–4 متر
ارتفاع تخمینی
حدود 1.5 متر
طول پنجه تخمینی
10–20 سانتیمتر
طبقهبندی
تروپود مگاراپتوران
منتشر شده در
Royal Society Open Science، 2026
پرسش‌ها
Invictibellatrix amberina چیست؟
این گونه دایناسور تازه نامگذاری شده است که از جمجمه جزئی یافت شده در جزیره وایت، بریتانیا شناسایی شده است. محققان آن را به عنوان مگاراپتوران طبقهبندی میکنند، گروهی از دایناسورهای شکارچی دوپایی دارای پنجه که با تایرانوسارها مرتبط هستند.
فسیل کی و کجا یافت شد؟
بر اساس موزه تاریخ طبیعی، فسیل در ابتدای صخرهای در سواحل جنوبغربی جزیره وایت یافت شد و موزه آن را در سال 1924 به دست آورد. سنگهای حاوی آن به حدود 120 میلیون سال پیش برمیگردند، در کرتاسه اول.
چرا فسیل زودتر مورد مطالعه قرار نگرفت؟
موزه میگوید نمونه برای تقریباً یک قرن در مجموعه خود بدون مطالعه ماند تا زمانی که تیمی به رهبری UCL، از جمله دکتر Cassius Morrison و پروفسور Paul Barrett، آن را با استفاده از اسکن CT بررسی کردند.
چرا 'خطرناکتر از T. rex' نامگذاری شد؟
دکتر Cassius Morrison، همانطور که موزه تاریخ طبیعی نقل کرده است، گفت که اگرچه شکارچی اول دورهاش نبود، انسان بیشتر در محدوده شکار آن قرار میگیرد تا محدوده شکار Tyrannosaurus rex.
چرا این کشف برای علم مهم است؟
تیم تحقیقاتی آن را اولین فسیل بدن مگاراپتوران تایید شدهی اروپا توصیف میکند، شواهدی را برای نظریههایی درباره چگونگی انتشار این گروه دایناسورها بین قارهها در دوره کرتاسه ارائه میدهد.
فتوسنتز فرآیندی است که گیاهان، جلبک‌ها و برخی باکتری‌ها از آن برای استفاده از نور خورشید، آب و دی‌اکسید کربن به منظور تولید قند و اکسیژن استفاده میکنند. این فرآیند در دو مرحله مرتبط درون کلروپلاست‌ها اتفاق می‌افتد: واکنش‌های وابسته به نور که انرژی خورشیدی را می‌گیرند، و چرخه کالوین که از آن انرژی برای ساخت کربوهیدرات‌ها استفاده میکند.
واکسن‌ها با نشان دادن سیستم ایمنی بدن یک قسمت بی‌ضرر از یک عامل بیماری‌زا — به نام آنتی‌ژن — کار میکنند، به طوری که بدن آنتی‌بادی‌ها و سلول‌های حافظه را می‌سازد بدون اینکه از بیماری واقعی رنج ببرد. رسیدن به این نقطه سال‌ها آزمایش‌های قبل از بالین و سه مرحله از آزمایش‌های انسانی را می‌طلبد قبل از اینکه تنظیم‌کنندگان مانند FDA آن را مجاز کنند. معمولاً حفاظت کامل بعد از واکسیناسیون چند هفته طول می‌کشد، زیرا سیستم ایمنی نیاز به زمان دارد تا دفاعات پایدار را تولید کند.
وارهاوند، که با همکاری بن لم از شرکت کولوسال بیوسیانسز و پالمر لاکی از شرکت اندوریل تأسیس‌شده است، در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ مبلغ ۲۰۰ میلیون دلار جمع‌آوری کرد تا سگ‌ها را برای ارتش آمریکا به‌طور ژنتیکی ویرایش و استنساخ کند، و هدف آن حذف بیماری‌های ارثی از نژادهایی مثل مالینویز بلژیکی است. دانشمندان مستقل می‌گویند که اهداف ژنتیکی از لحاظ فنی قابل‌دستیابی است، اما اخلاق‌شناسان زیستی هشدار می‌دهند که استنساخ همچنان ناکارآمد است و مسائل حل‌نشده‌ای را در مورد رفاه حیوان و مسائل نظارتی مطرح میکند.
ثانیه‌های کبیسه، تعدیلات یک‌ثانیه‌ای که از سال 1972 برای هماهنگ‌کردن ساعت‌ها با چرخش زمین استفاده می‌شوند، به‌طور کامل متوقف خواهند شد. سازمان جهانی نگهداری زمان، دفتر بین‌المللی وزن و پیمایش (BIPM)، در 15 اکتبر 2026 تأیید کرد که زمان هماهنگ‌شده جهانی پیوسته (UTC) در 20 می 2027 اجرایی می‌شود. این اقدام، که در اصل در سال 2022 توافق شده بود، پس از هشداری خبرگان درباره خطر فزاینده ثانیه کبیسه "منفی" مختل‌کننده تسریع شد.
