Wetenschap · Nieuwsbericht
Schedelfossiel van het eiland Wight genoemd naar nieuwe Europese megaraptorsauriër
Gepubliceerd:

In het kort
Een gedeeltelijke schedel gevonden op het eiland Wight en bijna een eeuw opgeborgen in een lade van het Natuurhistorisch Museum is geïdentificeerd als een nieuwe dinosauriersoort, Invictibellatrix amberina. Onderzoekers zeggen dat het de eerste bevestigde megaraptor – een groep roofdierachtige theropoden met lange klauwen – is die in Europa is gevonden, volgens het Natuurhistorisch Museum en een studie in Royal Society Open Science.
Deze versie is een machinevertaling van het origineel (English). Lees het origineel
Een fossieldeel dat decennia geleden op het eiland Wight is verzameld, is geïdentificeerd als een nieuwe dinosauriersoort die behoort tot een groep klauwendragende roofdieren die nog nooit eerder in Europa is bevestigd, zoals aangekondigd door het Natuurhistorisch Museum (NHM) in Londen.
De soort is genoemd Invictibellatrix amberina. Het wordt beschreven in een studie gepubliceerd in het blad Royal Society Open Science door een team onder leiding van University College London (UCL).
Hoe het fossiel werd gevonden en bestudeerd
Het specimen is een gedeeltelijke hersenpan, het achterste deel van de schedel. Volgens het Natuurhistorisch Museum en Phys.org werd het oorspronkelijk gevonden aan de voet van een klif aan de zuidwestkust van het eiland Wight door amateurpaleontoloog Reginald Walter Tooley, en het werd in 1924 door het museum verworven, na de dood van Tooley.
Het museum zegt dat het fossiel bijna een eeuw lang ononderzocht bleef voordat het onderzoeksteam het bestudeerde. Wetenschappers gebruikten CT-scanning om driedimensionale modellen van de schedel en de holte die ooit het brein van het dier bevatte, te maken.
De studie werd geleid door Dr. Cassius Morrison van UCL Earth Sciences, met Charlie Scherer, een doctoraatsstudent aan UCL, als medauteur, en Professor Paul Barrett van het Natuurhistorisch Museum als senior auteur.
Wat het fossiel over het dier onthult
De rotsen waaruit het fossiel afkomstig is, dateren uit het vroeg Krijt, ongeveer 120 miljoen jaar geleden, volgens het Natuurhistorisch Museum. Gebaseerd op vergelijkingen met nauw verwante soorten, schatten onderzoekers dat Invictibellatrix amberina drie tot vier meter lang was en iets meer dan anderhalf meter tall, ruwweg de hoogte van een mens, en mogelijk bedekt was met draadachtige veren.
De schedel vertoont een ovale opening waar het ruggenmerg het brein binnenging en een karakteristieke zandlopervorming kam, kenmerken die de onderzoekers gebruikten om het als een nieuwe soort te onderscheiden, zei het museum.
Invictibellatrix amberina wordt geclassificeerd als een megaraptor, een groep wendbare, tweebenigige vleesetende theropoden die verwant zijn aan tyrannosaurs maar met relatief slankere schedels. In tegenstelling tot tyrannosaurs, die zich hoofdzakelijk op krachtige kaken verliet, wordt aangenomen dat megaraptors grote gebogen handklauwen, geschat op ongeveer 10 tot 20 centimeter lang, als primair wapen tegen prooien hebben gebruikt.
Het was niet het toproofdier van zijn tijd, maar voor mensen zou deze dinosauriër gevaarlijker zijn geweest dan een T. rex.
Morrisons punt, zoals gerapporteerd door het museum, is dat een dier ter grootte van een mens tot het prooiselect van Invictibellatrix amberina zou hebben behoord, terwijl een volwassen Tyrannosaurus rex over het algemeen wordt beschouwd als jager van veel grotere dieren.
Waarom de ontdekking belangrijk is
Voor deze ontdekking waren megaraptors vooral bekend uit fossielen in Azië, Australië en Zuid-Amerika, waar sommige latere leden van de groep veel groter werden. Het eiland Wight-specimen wordt door het onderzoeksteam beschreven als het eerste bevestigde megaraptor-lichaamsfossiel uit Europa, wat zij zeggen de idee ondersteunt dat de groep mogelijk van Azië via Europa naar zuidelijke continenten is verspreid.
De geslachtsnaam Invictibellatrix betekent "onoverwinbare vrouwelijke krijger," terwijl de soortnaam amberina verwijst naar barnsteen gevonden in de gesteentelaag waar het fossiel werd teruggevonden, volgens de studieomschrijving gerapporteerd door het museum en door Phys.org.
| Detail | Wat bekend is |
|---|---|
| Fossielmateriaal | Gedeeltelijke hersenpan (achterkant van de schedel) |
| Gevonden | Voet van een klif, zuidwestkust, eiland Wight, VK |
| Door museum verworven | Natuurhistorisch Museum, Londen, 1924 |
| Leeftijd van rotsen | Ongeveer 120 miljoen jaar, vroeg Krijt |
| Geschatte lengte | 3–4 meter |
| Geschatte hoogte | Ongeveer 1,5 meter |
| Geschatte klauwlengte | 10–20 centimeter |
| Classificatie | Megaraptor-theropode |
| Gepubliceerd in | Royal Society Open Science, 2026 |
Vragen
- Wat is Invictibellatrix amberina?
- Het is een nieuw genoemde dinosauriersoort die wordt geïdentificeerd uit een gedeeltelijke schedel gevonden op het eiland Wight, VK. Onderzoekers classificeren het als megaraptor, een groep klauwendragende, tweebenigige roofdierachtige dinosauriërs verwant aan tyrannosaurs.
- Wanneer en waar werd het fossiel gevonden?
- Volgens het Natuurhistorisch Museum werd het fossiel gevonden aan de voet van een klif aan de zuidwestkust van het eiland Wight en werd het in 1924 door het museum verworven. De rotsen waaruit het afkomstig is dateren van ongeveer 120 miljoen jaar geleden, in het vroeg Krijt.
- Waarom werd het fossiel niet eerder bestudeerd?
- Het museum zegt dat het specimen bijna een eeuw in zijn collectie ononderzocht bleef voordat een door UCL geleide team, inclusief Dr. Cassius Morrison en Professor Paul Barrett, het onderzocht met behulp van CT-scanning.
- Waarom wordt het 'gevaarlijker dan een T. rex' genoemd?
- Dr. Cassius Morrison, geciteerd door het Natuurhistorisch Museum, zei dat hoewel het niet het toproofdier van zijn tijd was, een mens dichter bij het prooiselect ervan zou hebben gestaan dan bij het prooiselect van een Tyrannosaurus rex.
- Waarom is deze ontdekking belangrijk voor de wetenschap?
- Het onderzoeksteam beschrijft het als het eerste bevestigde megaraptor-lichaamsfossiel uit Europa, voegend bewijs toe aan theorieën over hoe deze groep dinosauriërs zich tussen continenten hebben verspreid tijdens het Krijt.
Bronnen
Dit stuk is gemaakt met kunstmatige intelligentie en vóór publicatie automatisch op bronnen gecontroleerd. Ziet u een fout, vraag dan om een correctie. Correctie of weerwoord aanvragen · Hoe we dit maken
Gerelateerd

WetenschapArtikel
Fotosynthese uitgelegd: Hoe planten zonlicht omzetten in chemische energie
Fotosynthese is het proces waarbij planten, algen en enkele bacteriën zonlicht, water en kooldioxide gebruiken om suiker en zuurstof te produceren. Het gebeurt in twee gekoppelde stadia in chloroplasten: lichtsafhankelijke reacties die zonne-energie opvangen, en de Calvincyclus die die energie gebruikt om koolhydraten op te bouwen.

WetenschapArtikel
Hoe vaccins werken: van labontwikkeling tot immuunbescherming
Vaccins werken door het immuunsysteem een onschadelijk stukje van een ziekteverwekker – een antigeen genoemd – te laten zien, zodat het lichaam antilichamen en geheugencellen bouwt zonder de daadwerkelijke ziekte te lijden. Om een vaccin tot dat punt te brengen zijn jaren preklinische testen en drie fasen van menselijke proeven nodig voordat regelaars zoals de FDA het goedkeuren. Volledige bescherming na vaccinatie duurt meestal enkele weken, omdat het immuunsysteem tijd nodig heeft om duurzame verdedigingsmechanismen op te bouwen.

WetenschapArtikel
Warhound: Startup haalt $200 miljoen op om honden genetisch aan te passen voor het Amerikaanse leger
Warhound, mede-opgericht door Ben Lamm van Colossal Biosciences en Palmer Luckey van Anduril, haalde op 22 oktober 2026 200 miljoen dollar op om honden genetisch aan te passen en te klonen voor het Amerikaanse leger, met als doel erfelijke ziektes uit rassen zoals de Belgische Malinois te verwijderen. Onafhankelijke wetenschappers stellen dat de genetische doelen technisch haalbaar zijn, maar bioethici waarschuwen dat klonen nog steeds inefficiënt is en onopgeloste vragen over dierenwelzijn en regelgeving opwerpt.

WetenschapArtikel
Waarom de wereld de schrikkelseconde afschaft en wat er in 2027 verandert
Schrikkelseconden, de één-seconde-aanpassingen die sinds 1972 worden gebruikt om klokken in lijn met de aardrotatie te houden, zullen volledig worden gestopt. De wereldautoriteit voor tijdmeting, het International Bureau of Weights and Measures (BIPM), bevestigde op 15 oktober 2026 dat continue UTC op 20 mei 2027 van kracht wordt. De maatregel, die in 2022 in principe was overeengekomen, werd versneld nadat deskundigen een groeiend risico op een disruptieve "negatieve" schrikkelseconde hebben gemarkeerd.