آژانس فضایی ژاپن (جاکسا) فضاپیمای Martian Moons eXploration (MMX) را در تاریخ 20 اکتبر 2026 با استفاده از موشک H3 از مرکز فضایی تانهگاشیما پرتاب کرد. این فضاپیما قرار است در تابستان 2027 به مریخ برسد، بر روی فوبوس فرود بیاید تا حداقل 10 گرم از مواد سطحی را جمعآوری کند، و نمونهها را در سال 2031 به زمین برگرداند.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
آژانس ملی اکتشاف هوافضای ژاپن (جاکسا) فضاپیمای اکتشاف ماههای مریخ (MMX) خود را در ساعت 04:41 به وقت استاندارد ژاپن در تاریخ 20 اکتبر 2026 از مجموعه پرتابی یوشینوبو در مرکز فضایی تانهگاشیما واقع در استان کاگوشیما پرتاب کرد، بر اساس اطلاعیه رسمی پرتاب جاکسا و گزارشی که آژانس خبری جیجی پرس از طریق nippon.com منتشر کرد.
فضاپیما از روی موشک H3 پرتاب شد، که این دهمین پرواز این پرتابگر بود. حدود یک ساعت و یازده دقیقه بعد از پرتاب، موشک MMX را در مسیر برنامه‌ریزی‌شده قرار داد، همان‌طور که nippon.com گزارش کرده است. یاسوهیرو کاواکاتسو، رهبر ماموریت MMX در موسسه علوم و فناوری هوافضای جاکسا، پس از پرتاب گفت: «ما تایید کردیم که فضاپیما در وضعیت پایدار است»، بر اساس همان گزارش.
ماکوتو آریتا، مدیر پروژه H3، گفت که تیم از رسیدن به اولین مرحله مهم ماموریت MMX خشنود است، همان‌طور که nippon.com گزارش کرده است.
اهداف این ماموریت
MMX برای بازدید از هر دو ماه کوچک مریخ، فوبوس و دیموس، و بازگرداندن یک نمونه فیزیکی از فوبوس طراحی شده است - چیزی که هیچ ماموریت قبلی به سیستم مریخ دست نیافته است، بر اساس آژانس فضایی اروپا (ESA)، که شریک این ماموریت است.
بر اساس توضیحات ماموریت جاکسا، انتظار میرود که فضاپیما در ماه اگست 2027 به مدار مریخ وارد شود و ماه بعد به مدار دور فوبوس درآید. سپس بیش از یک سال را برای مشاهده این ماه صرف خواهد کرد و پس از آن در دسامبر 2028 یک روبات اکتشافی را مستقر خواهد کرد، و سپس سعی خواهد کرد حداقل 10 گرم از مواد سطحی را در دو تلاش فرودی برنامه‌ریزی‌شده در سال 2029 جمعآوری کند. فضاپیما همچنین قبل از ترک سیستم مریخ در نوامبر 2030 پرواز‌های نزدیک با دیموس را انجام خواهد داد و نمونهها را در ژوئیه 2031 به زمین برگرداند.
الیوت سیفتون-ناش، دانشمند پروژه MMX در آژانس فضایی اروپا، پرتاب را موفقیت‌آمیز توصیف کرد و گفت که موشک H3 جاکسا به خوبی عمل کرده و فضاپیما را به سمت مریخ فرستاده است، و تیم برای ورود فضاپیما به مریخ در تابستان آینده آماده‌سازی می‌شود. کارول موندل، مدیر علوم آژانس فضایی اروپا، جاکسا و تیم MMX را به مناسبت این پرتاب تبریک گفت.
شرکای بین‌المللی و تأخیری طولانی
جاکسا ماموریت MMX را رهبری میکند با کمک‌های آژانس فضایی فرانسه (CNES)، آژانس فضایی آلمان (DLR)، ناسا و آژانس فضایی اروپا، بر اساس صفحه ماموریت آژانس فضایی اروپا. فرانسه و آلمان بهطور مشترک یک روبات اکتشافی به نام Idefix را ساختهاند که دستگاه‌های تابش‌سنجی و طیف‌سنجی را حمل خواهد کرد تا سطح فوبوس را مورد مطالعه قرار دهد، بر اساس خلاصه ماموریت در ویکیپدیای آلمانی. آژانس فضایی اروپا تجهیزات ارتباطات فضایی عمیق و پشتیبانی ایستگاه زمینی را از طریق شبکه Estrack تأمین کرده‌است، و دانشمندان آژانس فضایی اروپا نیز بخشی از تیم علمی ماموریت هستند.
این ماموریت در ابتدا برای پرتاب در سال 2022 برنامه‌ریزی شده بود، اما دو بار به تأخیر افتاد، ابتدا به 2024 و سپس به 2026، به دلیل تأخیرهایی در توسعه پرتابگر جدید ژاپن به نام H3، بر اساس مقاله ویکیپدیای آلمانی درباره ماموریت MMX. میزان موفقیت موشک H3 اکنون پس از سه پرواز متوالی موفق به 80 درصد رسیده است، بر اساس nippon.com، پس از ناکامی‌های قبلی از جمله شکست آزمایش اول پرتابگر در سال 2023.
مراحل مهم ماموریت
جدول زمانی ماموریت MMX
مرحله
تاریخ مورد انتظار
پرتاب
20 اکتبر 2026
ورود به مدار مریخ
اگست 2027
ورود به مدار فوبوس
سپتامبر 2027
مستقر‌سازی روبات بر روی فوبوس
دسامبر 2028
تلاش‌های جمعآوری نمونه (دو فرود)
2029
پرواز‌های نزدیک با دیموس
2030
خروج از سیستم مریخ
نوامبر 2030
بازگرداندن نمونهها به زمین
ژوئیه 2031
پرسش‌ها
ژاپن ماموریت MMX را کی پرتاب کرد؟
جاکسا فضاپیمای اکتشاف ماههای مریخ را در 20 اکتبر 2026 ساعت 04:41 به وقت استاندارد ژاپن با موشک H3 از مرکز فضایی تانهگاشیما پرتاب کرد، بر اساس اطلاعیه پرتاب جاکسا و nippon.com.
ماموریت MMX چه اهدافی را دنبال میکند؟
این ماموریت با هدف مداریابی و مطالعه فوبوس و دیموس، فرود روبات بر روی فوبوس، جمعآوری حداقل 10 گرم از مواد سطحی، و بازگرداندن این نمونه به زمین - اولین تلاش برای بازگرداندن نمونه از ماه مریخ - بر اساس آژانس فضایی اروپا است.
نمونهها کی به زمین خواهند رسید؟
بر اساس جدول زمانی ماموریت جاکسا، انتظار میرود که MMX در نوامبر 2030 سیستم مریخ را ترک کند و نمونهها را در ژوئیه 2031 به زمین برگرداند.
چرا پرتاب از موعد اصلی 2022 به تأخیر افتاد؟
مقاله ویکیپدیای آلمانی درباره ماموریت بیان میکند که پرتاب دو بار به تأخیر افتاد - به 2024 و سپس 2026 - به دلیل مشکلات در توسعه موشک H3 ژاپن.
شرکای جاکسا در ماموریت MMX کیستند؟
جاکسا ماموریت را رهبری میکند و آژانس فضایی فرانسه (CNES)، آژانس فضایی آلمان (DLR)، ناسا و آژانس فضایی اروپا در آن مشارکت دارند؛ فرانسه و آلمان روبات اکتشافی Idefix را بهطور مشترک ساختهاند که بر روی فوبوس فرود خواهد آمد، بر اساس منابع آژانس فضایی اروپا و ویکیپدیای آلمانی.
جهان چگونه روایتش میکند
فارسیمقاله ویکیپدیای آلمانی درباره ماموریت MMX این پرتاب را عمدتاً از جنبه‌های فنی و تاریخی چارچوب‌بندی میکند، با تأکید بر تأخیرهای مکرر مرتبط با توسعه موشک H3 و تفصیل شرکای بین‌المللی و ابزارهای روبات ماموریت.
ماهواره‌ها در مدار ماند، زیرا سرعت جلو‌رونده و گرانش زمین متوازن هستند، آن‌ها را در سقوط آزاد پیوسته به دور سیاره نگاه می‌دارد، نه اینکه به زمین بیفتند یا به فضا پرواز کنند. مهندسان ارتفاع، شکل و شیب مدار را انتخاب می‌کنند تا با کار ماهواره مطابقت داشته باشد، از مدارهای پایین برای تصویربرداری تا کمربند ثابت برای هواشناسی و ارتباطات. تا اکتبر 2026، گروه‌های پیگیری تقریباً 17000 ماهواره فعال را به شمار می‌آورند.
تلسکوپ ها جهان دور را با جمع آوری تابش الکترومغناطیسی ـ نور مرئی، امواج رادیویی، مادون قرمز، فرابنفش، اشعه ایکس یا اشعه گاما ـ و تمرکز آن با استفاده از آینه ها، عدسات یا بشقاب های آنتن آشکار می کنند. انتخاب بهترین طراحی به طول موج بستگی دارد: تلسکوپ های نوری زمینی نیاز به اپتیک تطبیقی برای غلبه بر تاری جو دارند، تلسکوپ های رادیویی بشقاب ها را در آرایه های غول پیکر پیوند می دهند، و رصدخانه های اشعه ایکس یا مادون قرمز باید بالای جو زمین مدار کنند که این طول موج ها را جذب می کند.
فازهای ماه ناشی از تغییر زاویه بین خورشید، زمین و ماه هستند که ماه به دور سیاره ما می‌چرخد، نه به خاطر سایه زمین. یک دور کامل از یک ماه نو به ماه دیگر — ماه اقترانی — حدود 29.5 روز طول می‌کشد، کمی بیشتر از مدار واقعی ماه که 27.3 روز به دور زمین است.
مبتدیان می‌توانند بدون تلسکوپ ستارگان و صورتهای فلکی را شناسایی کنند. شبکه شب آسمان ناسا و انجمن سیاره‌ای می‌گویند که چشم غیرمسلح برای شروع کافی است: چند صورتِ فلکی‌ای روشن و پایدار را یاد بگیرید، سپس از ستارگانِ آن‌ها به عنوان نشانگرها برای یافتنِ سایر صورتها استفاده کنید. پاییز و زمستان برای این سرگرمی مناسب‌تر هستند زیرا شب‌ها طولانی‌تر است و، همان‌طور که ناشیونال جئوگرافیک اشاره میکند، هوا اغلب شرایط آسمان‌ی شفاف‌تری را ارائه می‌دهد.
