Ruimtevaart · Nieuwsbericht
Japan lanceert MMX-missie naar de manen van Mars Phobos en Deimos
Gepubliceerd:

In het kort
Japans ruimtevaartagentschap JAXA lanceerde de ruimtesonde Martian Moons eXploration (MMX) op 20 oktober 2026 aan boord van een H3-raket vanaf het Ruimtevaartcentrum Tanegashima. De ruimtekruiser zal Mars in de zomer van 2027 bereiken, op Phobos landen om minstens 10 gram oppervlakmateriaal te verzamelen, en de monsters in 2031 naar de Aarde terugbrengen.
Deze versie is een machinevertaling van het origineel (English). Lees het origineel
De Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) lanceerde zijn Martian Moons eXploration (MMX)-ruimtevaartuig op 04:41 Japan Standard Time op 20 oktober 2026, vanaf het Yoshinobu-lanceringcomplex bij het Ruimtevaartcentrum Tanegashima in de prefectuur Kagoshima, volgens de officiële lanceringsbericht van JAXA en een verslag van het persagentschap Jiji Press verspreid door Nippon.com.
De sonde lanceerde met een H3-raket, de tiende vlucht van die lanceerder. Ongeveer een uur en elf minuten na de lancering plaatste de raket MMX in zijn geplande baan, meldde Nippon.com. Yasuhiro Kawakatsu, de MMX-missieleider van het Instituut voor Ruimte- en Astronautische Wetenschappen van JAXA, zei na de lancering dat "we hebben bevestigd dat de sonde in een stabiele toestand is", volgens hetzelfde bericht.
Makoto Arita, de H3-projectmanager, zei dat het team blij was om de eerste mijlpaal van de MMX-missie te hebben bereikt, meldde Nippon.com.
Wat de missie tot doel stelt
MMX is ontworpen om beide kleine manen van Mars, Phobos en Deimos, te bezoeken en een fysiek monster van Phobos mee terug te brengen — iets wat nog geen vorige missie naar het Marssysteem heeft bereikt, volgens het Europese Ruimtevaartagentschap (ESA), dat een partner in deze missie is.
Volgens de missieomschrijving van JAXA zal de sonde naar verwachting in augustus 2027 in een baan rond Mars gaan en in september in een baan rond Phobos. Deze zal vervolgens meer dan een jaar de maan observeren voordat het in december 2028 een rover inzet, waarna het zal proberen minstens 10 gram oppervlakmateriaal te verzamelen tijdens twee geplande landingspogingen in 2029. De ruimtekruiser zal ook voorbijvluchten van Deimos in 2030 uitvoeren voordat het het Marssysteem in november 2030 verlaat en monsters in juli 2031 naar de Aarde terugbrengt.
Elliot Sefton-Nash, projectwetenschapper van ESA voor MMX, beschreef de lancering als succesvol en zei dat JAXAs H3-lanceerder goed functioneerde om de sonde naar Mars te sturen, en dat het team zich voorbereidde op de aankomst van de ruimtekruiser volgende zomer op Mars. Carole Mundell, directeur Wetenschap van ESA, feliciteerde JAXA en het MMX-team met de lancering.
Internationale partners en een lang uitgestelde lancering
MMX wordt geleid door JAXA met bijdragen van het Franse ruimtevaartagentschap CNES, het Duitse DLR, NASA en ESA, volgens de missieblad van ESA. Frankrijk en Duitsland bouwden gezamenlijk een rover genaamd Idefix die radiometers en spectrometers zal dragen om het oppervlak van Phobos te onderzoeken, volgens de Duitse Wikipedia-samenvatting van de missie. ESA leverde communicatieapparatuur voor diepe ruimte en hulp van grondstations via zijn Estrack-netwerk, en ESA-wetenschappers maken deel uit van het wetenschapsteam van de missie.
De missie was oorspronkelijk gepland voor 2022 maar werd twee keer uitgesteld, eerst naar 2024 en vervolgens naar 2026, vanwege vertragingen bij de ontwikkeling van Japans nieuwe H3-lanceerder, volgens het Duitse Wikipedia-artikel over de MMX-missie. Het succespercentage van de H3 heeft nu 80 procent bereikt na drie opeenvolgende succesvolle vluchten, meldde Nippon.com, na eerdere tegenslagen inclusief een mislukking van de eerste testvlucht van de raket in 2023.
Belangrijke missie-mijlpalen
| Mijlpaal | Verwachte datum |
|---|---|
| Lancering | 20 oktober 2026 |
| Baan om Mars | Augustus 2027 |
| Baan om Phobos | September 2027 |
| Inzet rover op Phobos | December 2028 |
| Pogingen tot monsterneming (2 landingen) | 2029 |
| Voorbijvluchten Deimos | 2030 |
| Vertrek uit het Marssysteem | November 2030 |
| Terugkomst van monsters op Aarde | Juli 2031 |
Vragen
- Wanneer lanceerde Japan de MMX-missie?
- JAXA lanceerde de Martian Moons eXploration-sonde op 20 oktober 2026, om 04:41 JST aan boord van een H3-raket vanaf het Ruimtevaartcentrum Tanegashima, volgens JAXAs lanceringsbericht en Nippon.com.
- Wat probeert de MMX-missie te bereiken?
- De missie beoogt Phobos en Deimos in baan te gaan om deze te bestuderen, een rover op Phobos te landen, minstens 10 gram oppervlakmateriaal te verzamelen en dat monster naar de Aarde terug te brengen — de eerste poging tot monsterterugkeer van een maan van Mars, volgens ESA.
- Wanneer bereiken de monsters de Aarde?
- Volgens JAXAs missiontijdlijn zal MMX het Marssysteem in november 2030 verlaten en monsters in juli 2031 op Aarde afleveren.
- Waarom werd de lancering van het oorspronkelijk geplande moment in 2022 uitgesteld?
- Het Duitse Wikipedia-artikel over de missie stelt dat de lancering twee keer werd uitgesteld — naar 2024 en vervolgens naar 2026 — vanwege ontwikkelingsproblemen met Japans H3-raket.
- Wie zijn de partners van JAXA in de MMX-missie?
- JAXA leidt de missie met bijdragen van het Franse CNES, het Duitse DLR, NASA en ESA; Frankrijk en Duitsland bouwden gezamenlijk de Idefix-rover die op Phobos zal landen, volgens ESA en Duitse Wikipedia-bronnen.
Hoe de wereld het vertelt
- NederlandsHet Duitse Wikipedia-artikel over de MMX-missie beschrijft de lancering vooral in technische en historische termen en benadrukt de herhaalde vertragingen die aan de ontwikkeling van de H3-raket zijn gebonden en detailleert de internationale partnerships van de missie en de roverinstrumenten.
Bronnen
- JAXA — MMX launch schedule announcement (H3F10)
- Nippon.com (Jiji Press) — Japan Successfully Launches Martian Moon Probe on Landmark Mission
- ESA — MMX lifts off to Mars's moon Phobos
- BBC Sky at Night Magazine — Watch live as Japan launches a spacecraft to land on Mars's moon
- Wikipedia (German) — Martian Moons Exploration
- Wikipedia (German) — Phobos (Mond)
- Wikipedia (German) — Tanegashima Space Center
Dit stuk is gemaakt met kunstmatige intelligentie en vóór publicatie automatisch op bronnen gecontroleerd. Ziet u een fout, vraag dan om een correctie. Correctie of weerwoord aanvragen · Hoe we dit maken
Gerelateerd

RuimtevaartArtikel
Hoe satellieten werken: orbitale mechanica, hoofdtypen en alledaags gebruik
Satellieten blijven in een baan omdat hun voorwaartse snelheid en de zwaartekracht van de aarde zich uitbalanceren, waardoor ze in continue vrije val rond de planeet blijven in plaats van op de grond te vallen of in de ruimte weg te vliegen. Ingenieurs kiezen de hoogte, vorm en helling van de baan die past bij de taak van een satelliet, van lage banen die worden gebruikt voor beeldvorming tot de geostationaire gordel die wordt gebruikt voor weer en telecommunicatie. Sinds oktober 2026 tellen trackinggroepen ongeveer 17.000 actieve satellieten rond de aarde.
RuimtevaartArtikel
Hoe telescopen werken: optische, radio- en ruimteobservatoriums uitgelegd
Telescopen onthullen het verre universum door elektromagnetische straling te verzamelen – zichtbaar licht, radiogolven, infrarood, ultraviolet, röntgenstralen of gammastralen – en deze met spiegels, lenzen of antenneschotels te focussen. Welk ontwerp het beste werkt, hangt af van de golflengte: grondgestelde optische telescopen hebben adaptieve optica nodig om atmosferische vervaging te overwinnen, radiotelesopen verbinden schotels tot reuzen arrays, en röntgen- of infraroodwaarnemingsstations moeten boven de aardse atmosfeer in een baan draaien, die deze golflengten absorbeert.
RuimtevaartArtikel
Hoe maanfasen werken: De wetenschap achter de maancyclus
Maanfasen worden veroorzaakt door de veranderende hoek tussen de Zon, Aarde en Maan terwijl de Maan onze planeet omcirkelt, niet door de schaduw van de Aarde. Een volledige cyclus van een nieuwe maan naar de volgende — de synodische maand — duurt ongeveer 29,5 dagen, iets langer dan de werkelijke 27,3-daagse baan van de Maan rond de Aarde.

RuimtevaartGids
Hoe sterren en sterrenbeelden identificeren: Een beginnershandleiding voor sterrenobservatie
Beginners kunnen sterren en sterrenbeelden zonder telescoop leren identificeren. NASA's Night Sky Network en The Planetary Society zeggen dat het blote oog volstaat om te beginnen: leer eerst een aantal heldere ankersterebeelden, gebruik dan hun sterren als aanwijzers om anderen te vinden. Herfst en winter bevorderen de hobby omdat de nachten langer zijn en, zoals National Geographic opmerkt, de lucht vaak duidelijkere hemelomstandigheden biedt.