روور پرسیورنس ناسا رکورد رانندگی مریخ را می‌شکند و از دستاورد آپرچونیتی فراتر میرود
انتشار:
به‌طور خلاصه
روور پرسیورنس ناسا رکورد جدیدی برای رانندگی خارج از جهان را در 11 اکتبر 2026 ثبت کرد، پس از طی 28.10 مایل (45.22 کیلومتر) در مریخ، به گفته آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا. این روور از رکورد قبلی 28.06 مایل (45.16 کیلومتر) که توسط روور آپرچونیتی ناسا بین سال‌های 2004 و 2018 ثبت شده بود، فراتر رفت.
این نسخه ترجمهٔ ماشینی متن اصلی (English) است. خواندن متن اصلی
روور پرسیورنس ناسا بیش از هر وسیله‌ای در تاریخ روی سیاره‌ای دیگر مسافت طی کرده است، به گفته آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا (JPL). این روور در 11 اکتبر 2026، در سل 2006 ماموریتش — روز مریخی 2006 از هنگام فرودش — به مسافت کل 28.10 مایل (45.22 کیلومتر) رسید.
روور آپرچونیتی ناسا دارای رکورد قبلی 28.06 مایل (45.16 کیلومتر) بود، که این مسافت را طی تقریباً 15 سال، از 2004 تا زمانی که در سال 2018 پس از طوفان غبار شدید ارتباط خود را قطع کرد، طی کرد، به گفته JPL. روور پرسیورنس به مسافت تقریباً یکسان در حدود 5.5 سال، تقریباً یک سوم زمان، رسید.
نحوه تحقق رکورد
JPL گفت که بیش از 90% از کل مسافت رانندگی پرسیورنس با استفاده از سیستم ناوبری خودمختار آن، معروف به AutoNav، انجام شده است، در حالیکه برای نسخه اولیه آپرچونیتی از همین تکنولوژی تنها حدود 5% بود. AutoNav به روور اجازه میدهد که محیط اطراف خود را ارزیابی کرده و بدون انتظار برای فرمان‌هایی از زمین که می‌تواند چندین دقیقه برای انتقال در فاصله بین سیارات طول بکشد، مسیر ایمن انتخاب کند.
به گفته JPL، سیستم ناوبری پرسیورنس تقریباً 600,000 نقطه اندازه‌گیری را برای هر ارزیابی رانندگی پردازش میکند، در مقابل تقریباً 20 نقطه که توسط اولین روور مریخی ناسا، Sojourner، در سال 1997 پردازش می‌شد.
روور شکست‌دهنده این رکورد این کار را با تصمیم‌گیری درباره مسیر خود انجام داد.
— مارک مایمون، معاون رئیس تیم عملیات رباتیکی، آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا
فاکس ویدر همچنین از ستیون لی، مدیر پروژه روورهای Curiosity و Perseverance در JPL، استناد کرد که گفت تیم انتظار دارد روور در سال‌های آینده رانندگی خود را بیشتر کند اکنون که سیستم‌های تحرک آن بطور کامل بهرهوری دارند.
تمدید ماموریت و آنچه در آینده می‌آید
ناسا امتداد اول ماموریت پرسیورنس را ابتدا از اکتبر 2026 تصویب کرد، که روور را تا حدود پایان سال 2028 فعال نگه می‌دارد، به گفته JPL. در زمان این دستاورد، روور به سمت منطقه‌ای به نام 'Idubi'، درون ناحیهای معروف به 'Lac de Charmes' در لبه غربی دهانه Jezero، رفت و با هدف مطالعه زمین‌شناسی که می‌تواند حدود 4 میلیارد سال قدیم باشد و ممکن است دلایلی برای وجود سیستم‌های آبگرم باستانی داشته باشد.
JPL گفت که وجهت برنامه‌ریزی‌شده بعدی پرسیورنس پس از آن ناحیه ویژگیای است به نام Rainbow Falls، که به عنوان بلوک پوسته باستانی با عرض تقریباً 328 پا که توسط برخوردی که دهانه Jezero را تشکیل داد، بلند شده است، توصیف شده است.
مقایسه فاصله رانندگی در مریخ
کل مسافت طی شده توسط روورهای ناسا در مریخ
روور
مسافت طی شده
سال‌های فعالیت
پرسیورنس
28.10 مایل / 45.22 کم (تا 11 اکتبر 2026)
2021–کنون
آپرچونیتی
28.06 مایل / 45.16 کم
2004–2018
Curiosity
بیش از 23.65 مایل / 38.07 کم
2012–کنون
Spirit
4.8 مایل / 7.7 کم
2004–2010
Sojourner
تقریباً 330 پا / 100 متر
1997
اعداد مربوط به پرسیورنس و آپرچونیتی از ناسا/JPL و گزارش‌های فاکس ویدر درباره رکورد می‌آیند؛ اعداد Curiosity، Spirit و Sojourner از ناسا/JPL می‌آیند.
پیشینه
پرسیورنس در دهانه Jezero در فوریه 2021 به عنوان بخشی از ماموریت Mars 2020 ناسا فرود آمد، با ماموریت جستجو برای نشانه‌های زندگی میکروبی باستانی و جمع‌آوری نمونه‌های سنگی. فاکس ویدر اشاره کرد که طرح اصلی ماموریت برای روور تنها رانندگی حدود 12.4 مایل را پیش‌بینی می‌کرد، هدفی که اکنون روور بیش از دو برابر آن را فراتر رفته است.
پرسش‌ها
روور پرسیورنس چقدر بر روی مریخ رانندگی کرده است؟
تا 11 اکتبر 2026، پرسیورنس 28.10 مایل (45.22 کیلومتر) بر روی مریخ طی کرده است، به گفته آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا.
کدام روور قبل از پرسیورنس رکورد را داشت؟
روور آپرچونیتی ناسا رکورد قبلی را داشت، که 28.06 مایل (45.16 کیلومتر) را بین 2004 و 2018 طی کرد.
چرا پرسیورنس رکورد را سریعتر از آپرچونیتی تحقق داد؟
JPL میگوید پرسیورنس از سیستم ناوبری خودمختار AutoNav برای بیش از 90% فاصله خود استفاده کرده است، در حالیکه آپرچونیتی حدود 5% استفاده کرد، که به روور اجازه میدهد تا با بهرهوری بیشتری ناویگیشن کند و بدون انتظار برای دستورات از زمین رانندگی کند.
پرسیورنس چقدر فعال خواهد بود؟
ناسا اولین امتداد ماموریت را از اکتبر 2026 تصویب کرد، که روور را تا حدود پایان سال 2028 فعال نگه می‌دارد، به گفته JPL.
پرسیورنس بعد کجا میرود؟
به گفته JPL، روور ناحیهای به نام 'Idubi' نزدیک 'Lac de Charmes' در لبه دهانه Jezero را کاوش میکند و پس از آن انتظار میرود به سمت ویژگیای به نام Rainbow Falls برود.
ماهواره‌ها در مدار ماند، زیرا سرعت جلو‌رونده و گرانش زمین متوازن هستند، آن‌ها را در سقوط آزاد پیوسته به دور سیاره نگاه می‌دارد، نه اینکه به زمین بیفتند یا به فضا پرواز کنند. مهندسان ارتفاع، شکل و شیب مدار را انتخاب می‌کنند تا با کار ماهواره مطابقت داشته باشد، از مدارهای پایین برای تصویربرداری تا کمربند ثابت برای هواشناسی و ارتباطات. تا اکتبر 2026، گروه‌های پیگیری تقریباً 17000 ماهواره فعال را به شمار می‌آورند.
تلسکوپ ها جهان دور را با جمع آوری تابش الکترومغناطیسی ـ نور مرئی، امواج رادیویی، مادون قرمز، فرابنفش، اشعه ایکس یا اشعه گاما ـ و تمرکز آن با استفاده از آینه ها، عدسات یا بشقاب های آنتن آشکار می کنند. انتخاب بهترین طراحی به طول موج بستگی دارد: تلسکوپ های نوری زمینی نیاز به اپتیک تطبیقی برای غلبه بر تاری جو دارند، تلسکوپ های رادیویی بشقاب ها را در آرایه های غول پیکر پیوند می دهند، و رصدخانه های اشعه ایکس یا مادون قرمز باید بالای جو زمین مدار کنند که این طول موج ها را جذب می کند.
فازهای ماه ناشی از تغییر زاویه بین خورشید، زمین و ماه هستند که ماه به دور سیاره ما می‌چرخد، نه به خاطر سایه زمین. یک دور کامل از یک ماه نو به ماه دیگر — ماه اقترانی — حدود 29.5 روز طول می‌کشد، کمی بیشتر از مدار واقعی ماه که 27.3 روز به دور زمین است.
مبتدیان می‌توانند بدون تلسکوپ ستارگان و صورتهای فلکی را شناسایی کنند. شبکه شب آسمان ناسا و انجمن سیاره‌ای می‌گویند که چشم غیرمسلح برای شروع کافی است: چند صورتِ فلکی‌ای روشن و پایدار را یاد بگیرید، سپس از ستارگانِ آن‌ها به عنوان نشانگرها برای یافتنِ سایر صورتها استفاده کنید. پاییز و زمستان برای این سرگرمی مناسب‌تر هستند زیرا شب‌ها طولانی‌تر است و، همان‌طور که ناشیونال جئوگرافیک اشاره میکند، هوا اغلب شرایط آسمان‌ی شفاف‌تری را ارائه میدهد.
