Hoe de betaling van esports-spelers werkt: salarissen, bonussen en Koreas belastingvoordeel

Professionele gamers in grote competities worden niet betaald als freelancers die toernooiprijzen verzamelen. De meesten ondertekenen contracten met een teamorganisatie die een basissalaris garandeert, waaraan bonussen, prijzengeldaandelen en sponsoring- of streaminginkomen worden toegevoegd. De exacte mix verschilt per liga, regio en speelerstatus.

Basissalaris: een door de liga ingestelde minimumstandaard, vervolgens grote variatie

In Riot Games' Europese League of Legends-competitie, de LEC, stelt het officiële regelboek een minimumloon van €60.000 per jaar vast, op voorwaarde dat een speler in ten minste 18 reguliere seizoenswedstrijden speelt, volgens het LEC-regelboek zoals aangehaald door esports-outlet Riftfeed.

In Noord-Amerika's LCS rapporteerde gamingoutlet SVG een minimumaanvangssalaris van $75.000, met het gemiddelde gegarandeerde basissalaris dat ongeveer $300.000 voor bonussen of prijzengeld bereikt — bijna drie keer zoveel als de $107.000 gemiddelde die SVG voor 2017 aanhaalde.

Betaling hangt ook sterk af van positie. Riftfeeds rapportage vond dat midlaners het meest verdienen van alle rollen, grotendeels omdat de positie hogere zichtbaarheid en marketingwaarde in uitzendingen heeft.

Voorbij de basis: bonussen, prijzengeld, sponsorships en streaming

Een gegarandeerd salaris is slechts één laag. Teams voegen meestal bonussen toe die gekoppeld zijn aan het halen van de actieve selectie of het winnen van toernooien, terwijl spelers apart een aandeel van de officiële prijzenpools behouden. SVGs rapportage belichtte League of Legends-veteraan Lee "Faker" Sang-hyeok als geval van uitzondering, aanhalend een gerapporteerd jaarlijks salaris van $2,6 miljoen dat eenmaal toernooiwinsten, sponsorships en streamingopbrengsten kan overschrijden $4 miljoen — cijfers die het outlet als uitzonderlijk in plaats van typisch beschreef.

Waarom competities teamuitgaven begrenzen: het LCK-voorbeeld

Omdat spelerskosten de inkomsten kunnen overtreffen, stellen sommige competities nu een limiet in voor hoeveel een team kan besteden aan salarissen. De LCK, Koreas top League of Legends-liga, introduceerde in juli 2023 Sporting Financial Regulations, gefaseerd vanaf het offseason van 2023 en volledig toegepast vanaf seizoen 2024, volgens Dexerto en ESTNN. Het systeem stelt zowel een uitgavenvloer in — 70% van de LCK-inkomsten van een team in 2022 — als een bovengrens berekend op basis van de vijf meest betaalde startende spelers van een team, exclusief vervangingsplayers.

Teams die de limiet overschrijden betalen een luxetax, die wordt herverdeeld naar organisaties die deze hebben aangehouden. Om de overgang te vergemakkelijken, geven de regels kortingen bij het berekenen van een spelarisalaris tegen de limiet: 50% voor spelers met vijf of meer LCK-titels of drie of meer internationale overwinningen (Worlds of MSI), en 30% voor spelers die drie of meer jaar bij hetzelfde team zijn gebleven, volgens ESTNNs rapportage. Dexerto rapporteerde dat de regelgeving volgde op zware financiële verliezen in de hele competitie, inclusief een operationeel verlies van meer dan $12,6 miljoen dat door organisatie T1 werd gerapporteerd.

Koreas belastingstructuur voor persoonlijke vennootschappen — en waarom het wordt teruggedraaid

Een afzonderlijke schaduwbetalingspraktijk heeft aandacht getrokken in Koreas gamingpers. Volgens Inven hebben sommige topverdieners van de LCK — diegenen die tussen 500 miljoen en 1 miljard Koreaanse won per jaar worden betaald — hun teams betaald voor een persoonlijke vennootschap die op naam van de speler is geregistreerd, in plaats van de speler direct als individu te betalen, terwijl het team een belastingfactuur van die vennootschap in ruil ontvangt.

Het belastingverschil is aanzienlijk. Invens berekening, ook gerapporteerd door Inven Global, toont aan dat iemand die 500 miljoen won in salaris verdient, een maximale inkomstenbelastingschijf van ongeveer 40% na aftrekken zou tegenkomen, voor een totale belastingrekening van ongeveer 183 miljoen won — dicht bij 36% van het salaris. Via een vennootschap geleid, wordt hetzelfde bedrag belast tegen Zuid-Koreas vennootschapsbelastingtarieven (10% op de eerste 200 miljoen won, 20% op de rest) plus plaatselijke inkomstenbelasting, brengt de rekening naar ongeveer 88 miljoen won, of ongeveer 17,6%. Dat is een verschil van dicht bij 100 miljoen won per speler.

Inven zei dat het ten minste drie dergelijke gevallen onder topverdieners van de LCK had bevestigd, terwijl een niet-genoemde industriebron het outlet vertelde dat het werkelijke aantal "waarschijnlijk veel meer dan dat" is. Het outlet rapporteerde dat de LCK contracten bij goedkeuring controleert, maar niet afdwingt hoe teams daadwerkelijk betalingen uitvoeren, en dat het betrokken niveau van de National Tax Service onbevestigd blijft.

De praktijk wordt nu door sommige spelers teruggedraaid, zoals gerapporteerd door Inven en Inven Global, nadat geruchten in de industrie zich verspreidden dat Koreas National Tax Service de belastingaangiften van pro-gamers onderzocht, met twee LCK-spelers die al onder onderzoek stonden. Geen belastingontwijkingsaanklachten of ligasancties gekoppeld aan de structuur zijn, volgens de rapportage, bevestigd.

De juridische lijn: belastingplanning versus belastingontwijking

Het onderscheid dat de advocaat maakt — en dat belastingdiensten naar verwachting zullen onderzoeken — is of de persoonlijke vennootschap van de speler echte werk doet (zoals het beheer van de merk van een speler, streaming of sponsorshipactiviteiten) en echte inkomsten en kosten boekt, of dat deze slechts op papier bestaat om salaris tegen een lager belastingtarief om te leiden. Invens rapportage identificeerde geen geval waarin die lijn formeel was overschreden.