Ruimtevaart · Artikel
NASAs Ruimteveer bereikte Mach 25: Waarom het "snelste bemande vliegtuig" wordt genoemd
Gepubliceerd:
In het kort
NASAs ruimteveer kwam opnieuw in de atmosfeer terug op ongeveer 17.500 mph – ongeveer Mach 25 – wat het het snelste bemande voertuig maakte dat ooit als een vliegtuig vloog en op een startbaan landde. Dit gebeurde 133 keer gedurende 135 missies tussen 1981 en 2011. Het snelste absolute menselijke snelheidsrecord behoort echter toe aan de Apollo 10-capsule, die geen bemand vliegtuig was.
Deze versie is een machinevertaling van het origineel (English). Lees het origineel
De orbiter van NASAs ruimteveer trad opnieuw in de bovenste atmosfeer in met een omloopsnelheid van ongeveer 17.500 mijlen per uur, of ongeveer Mach 25, volgens het Glenn Research Center van NASA. Deze herinnedingssnelheid, gehandhaafd gedurende 133 van de 135 missies van het programma tussen 1981 en 2011, vormt de basis voor het noemen van de Ruimteveer het snelste bemande "vliegtuig" ooit gebouwd, zoals gerapporteerd door 19FortyFive en Tech Insider.
Wat Mach 25 eigenlijk betekent
NASA beschrijft hypersonische stroming bij herinneding typisch als variërend van Mach 25 tot Mach 10, waarbij het voertuig continu versnelling verlaagt naarmate het daalt, volgens de hypersonische missies pagina van het Glenn Research Center van NASA. Tech Insider rapporteerde dat de orbiter na scheiding van de vaste raketmotor tijdens opstijging in ongeveer zes minuten van ongeveer 3.000 mph tot meer dan 17.000 mph versnelde; 19FortyFive stelde de stijging naar 17.500 mph op ongeveer 8,5 minuten na lancering.
Op de weg naar beneden verlaagde de Ruimteveer zijn snelheid geleidelijk in plaats van onmiddellijk. Het rapport van 19FortyFive van oktober 2026 zei dat het voertuig "vierentwintig Mach-getallen afstoootte" over ongeveer een half uur als een onbemande zweefvlieger, landend op ongeveer 220 mph; een apart rapport van 19FortyFive van juli 2026 plaatste de landingssnelheden van de Ruimteveer in een breder bereik van 213 tot 226 mph.
Sneller dan de SR-71 Blackbird – Met groot verschil
De vergelijking die het meeste van de recente verslaglegging aandrijft is met de SR-71 Blackbird, lang gevierd als de snelste luchtatmende straalmotor. Het erkende snelheidsrecord van de Blackbird is 2.193,64 mph, of ongeveer Mach 3,3, ingesteld op 28 juli 1976 door piloot Eldon Joersz en verkenningssysteembediende George Morgan, volgens 19FortyFive. Bij Mach 25 was de herinnedingssnelheid van de Ruimteveer meer dan zeven keer sneller dan de recordrun van de Blackbird.
| Voertuig | Topsnelheid | Datum / Opmerkingen | Bron |
|---|---|---|---|
| Apollo 10 commandomodule | 24.816 mph (Mach ~32) | 26 mei 1969, trans-aardetocht; absoluut menselijk snelheidsrecord | Guinness World Records |
| Ruimteveeroorbiter | ~17.500 mph (Mach 25) | Bereikt op 133 van 135 missies, 1981–2011 | NASA Glenn Research Center; 19FortyFive |
| X-15A-2 (Pete Knight) | ~4.520 mph (Mach 6,72) | 3 oktober 1967 | 19FortyFive |
| SR-71 Blackbird | 2.193,64 mph (Mach 3,3) | 28 juli 1976, officieel luchtatmend straalmotor record | 19FortyFive |
Is het echt het snelste bemande voertuig?
Niet helemaal het absolute record – en bronnen zijn expliciet over het onderscheid. Guinness World Records schrijft de Apollo 10 commandomodule, bemand door Thomas Stafford, Eugene Cernan en John Young, de snelste snelheid toe die ooit door mensen is bereikt: 24.816,1 mph, bereikt op 26 mei 1969 tijdens de terugkeer van de maanmissie. Dat is sneller dan de Mach 25 van de Ruimteveer.
De reden dat de Ruimteveer nog steeds het label "snelste vliegtuig" verdient is het type voertuig betrokken. De commandomodule van Apollo 10 was een ballistische capsule die onder parachutes in zee aanlandde; het vloog niet zoals een geveugeld vliegtuig of landde op een startbaan. De Ruimteveer daarentegen kwam opnieuw in, zweefde en landde horizontaal als een gewoon vliegtuig, daarom stellen 19FortyFive en andere media het specifiek voor als het snelste bemande geveugelde vliegtuig in plaats van het snelste bemande voertuig in het algemeen.
Één astronaut vloog het met de hand
Tech Insider benadrukte astronaut Robert L. Crippen als de eerste en tot nu toe enige piloot die handmatig een ruimtevaartuig van Mach 25 naar landingspunt vloog, gedurende de STS-2 missie. Latere Ruimteveer vluchten vertrouwden meer op geautomatiseerde begeleiding voor het hypersonische gedeelte van herinneding voordat bemanning handmatig controle overnam bij lagere, subsonische snelheden.
Programma in getallen
Het Ruimteveer-programma liep ongeveer 30 jaar, van de lancering van Columbia op 12 april 1981 tot de landing van Atlantis op 21 juli 2011 op missie STS-135, volgens 19FortyFive. Gedurende die periode voerde de vloot 135 missies uit, nooit meer dan negen lanceringen in één jaar, tegen geschatte kosten van ongeveer 1,5 miljard dollar per missie en ongeveer 200 miljard dollar voor het totale programma in dollars van 2010. Elke orbiter droeg meer dan 24.000 individueel gevormde hittebestendige tegels om de thermische stress van herinneding te doorstaan, wanneer oppervlaktetemperaturen in de buurt van de neus en vleugelflanken ongeveer 3.000 graden Fahrenheit bereikten.
Het programma was niet zonder tragedie: Challenger viel uit elkaar 73 seconden na lancering op 28 januari 1986, en Columbia ging verloren tijdens herinneding op 1 februari 2003, volgens 19FortyFives relaas van de programmageschiedenis.
Vragen
- Bereikt de Ruimteveer werkelijk Mach 25?
- Ja. Het Glenn Research Center van NASA stelt dat de herinneding van de Ruimteveer begon bij ongeveer 17.500 mph, ongeveer Mach 25, en dit gebeurde bij 133 van de 135 missies van het programma tussen 1981 en 2011.
- Was de Ruimteveer sneller dan de SR-71 Blackbird?
- Ja, met een groot verschil. Het erkende snelheidsrecord van de SR-71 is 2.193,64 mph (ongeveer Mach 3,3), ingesteld in 1976, terwijl de herinnedingssnelheid van de Ruimteveer van ongeveer 17.500 mph meer dan zeven keer sneller was, volgens 19FortyFive.
- Is de Ruimteveer het snelste bemande voertuig in de geschiedenis?
- Nee. Guinness World Records schrijft de Apollo 10 commandomodule de snelste snelheid toe die ooit door mensen is bereikt, 24.816 mph op 26 mei 1969. De Ruimteveer houdt het record specifiek onder geveugelde bemande vliegtuigen die op een startbaan landen.
- Hoe snel landde de Ruimteveer?
- Volgens 19FortyFive landden de orbiters van de Ruimteveer op ongeveer 213 tot 226 mph in het ene rapport en nabij 220 mph in het andere, veel langzamer dan hun hypersonische herinnedingssnelheid.
- Wie vloog de Ruimteveer handmatig met hypersonische snelheid?
- Astronaut Robert L. Crippen, gedurende de STS-2 missie, wordt door Tech Insider aangehaald als de eerste en enige piloot die handmatig een ruimtevaartuig van Mach 25 naar landingspunt vloog.
Bronnen
- Tech Insider — NASA Shuttle Hit Mach 25, 8x Faster Than SR-71
- 19FortyFive — NASA's Space Shuttle Was the Fastest Machine Humans Ever Flew
- 19FortyFive — NASA's Space Shuttle Hit Mach 25 on 133 Flights: The Fastest Crewed Aircraft Ever Holds No Speed Record
- Guinness World Records — Fastest speed achieved by humans
- NASA Glenn Research Center — Hypersonic Missions
Dit stuk is gemaakt met kunstmatige intelligentie en vóór publicatie automatisch op bronnen gecontroleerd. Ziet u een fout, vraag dan om een correctie. Correctie of weerwoord aanvragen · Hoe we dit maken
Gerelateerd
RuimtevaartArtikel
Hoe satellieten werken: orbitale mechanica, hoofdtypen en alledaags gebruik
Satellieten blijven in een baan omdat hun voorwaartse snelheid en de zwaartekracht van de aarde zich uitbalanceren, waardoor ze in continue vrije val rond de planeet blijven in plaats van op de grond te vallen of in de ruimte weg te vliegen. Ingenieurs kiezen de hoogte, vorm en helling van de baan die past bij de taak van een satelliet, van lage banen die worden gebruikt voor beeldvorming tot de geostationaire gordel die wordt gebruikt voor weer en telecommunicatie. Sinds oktober 2026 tellen trackinggroepen ongeveer 17.000 actieve satellieten rond de aarde.
RuimtevaartArtikel
Hoe telescopen werken: optische, radio- en ruimteobservatoriums uitgelegd
Telescopen onthullen het verre universum door elektromagnetische straling te verzamelen – zichtbaar licht, radiogolven, infrarood, ultraviolet, röntgenstralen of gammastralen – en deze met spiegels, lenzen of antenneschotels te focussen. Welk ontwerp het beste werkt, hangt af van de golflengte: grondgestelde optische telescopen hebben adaptieve optica nodig om atmosferische vervaging te overwinnen, radiotelesopen verbinden schotels tot reuzen arrays, en röntgen- of infraroodwaarnemingsstations moeten boven de aardse atmosfeer in een baan draaien, die deze golflengten absorbeert.
RuimtevaartArtikel
Hoe maanfasen werken: De wetenschap achter de maancyclus
Maanfasen worden veroorzaakt door de veranderende hoek tussen de Zon, Aarde en Maan terwijl de Maan onze planeet omcirkelt, niet door de schaduw van de Aarde. Een volledige cyclus van een nieuwe maan naar de volgende — de synodische maand — duurt ongeveer 29,5 dagen, iets langer dan de werkelijke 27,3-daagse baan van de Maan rond de Aarde.
RuimtevaartGids
Hoe sterren en sterrenbeelden identificeren: Een beginnershandleiding voor sterrenobservatie
Beginners kunnen sterren en sterrenbeelden zonder telescoop leren identificeren. NASA's Night Sky Network en The Planetary Society zeggen dat het blote oog volstaat om te beginnen: leer eerst een aantal heldere ankersterebeelden, gebruik dan hun sterren als aanwijzers om anderen te vinden. Herfst en winter bevorderen de hobby omdat de nachten langer zijn en, zoals National Geographic opmerkt, de lucht vaak duidelijkere hemelomstandigheden biedt.