Kosmos · Wiadomość
Asteroida o średnicy 700 metrów znaleziona ukryta w blasku Słońca, jedna z najszybszych znanych orbit
Opublikowano:
W skrócie
Astronomowie zidentyfikowali 2025 SC79, asteroidę o szerokości około 700 metrów, która krąży wokół Słońca w zaledwie 128 dni — jedną z najszybszych znanych orbit dla takiego obiektu. Została zauważona 27 września 2025 roku przez astronoma Carnegie Science Scotta S. Shepparda, ukryta w blasku zmierzchu, gdzie Słońce utrudnia wykrycie.
Ta wersja jest tłumaczeniem maszynowym oryginału (English). Przeczytaj oryginał
Asteroida o szerokości około 700 metrów z jedną z najszybszych znanych orbit w Układzie Słonecznym została potwierdzona przez astronomów po znalezieniu jej w obszarze nieba tak blisko Słońca, że większość teleskopów nie może go przeszukiwać. Obiekt, oznaczony jako 2025 SC79, zajmuje tylko 128 dni na ukończenie jednego obiegu wokół Słońca, zgodnie z Carnegie Science, amerykańską instytucją badawczą, której astronom dokonał odkrycia.
Kto go znalazł i jak
Astronom Carnegie Science Scott S. Sheppard odkrył 2025 SC79 27 września 2025 roku, używając kamery Dark Energy Camera zamontowanej na 4-metrowym teleskopie imienia Víctora M. Blanco Narodowej Fundacji Nauki w Międzyamerykańskim Obserwatorium Cerro Tololo w Chile. Obserwacje uzupełniające w celu potwierdzenia orbity zostały przeprowadzone za pomocą teleskopu Gemini Narodowej Fundacji Nauki i własnych teleskopów Magellan Carnegie Science, jak poinformowała instytucja w swoim komunikacie.
Według Carnegie Science, poszukiwania są skierowane na 'strefę zmierzchu' blisko Słońca, gdzie światło słoneczne zagłusza słabe odbite światło małych asteroidów. Obiekty tam mogą być obserwowane tylko krótko podczas warunków wschodu lub zachodu słońca, co czyni je znacznie trudniejszymi do znalezienia niż asteroidy widoczne w nocy.
Dlaczego jego orbita się wyróżnia
Zgodnie z wpisem Wikipedii dotyczącym obiektu, 2025 SC79 należy do grupy asteroidów Atira, których orbity w całości znajdują się wewnątrz ścieżki Ziemi wokół Słońca. Jego okres orbitalny wynoszący 128 dni czyni go trzecim najkrótszym znanym dla każdej asteroidy, za 2021 PH27 i 2025 GN1, które obie orbitują w 113 dni, stwierdza Wikipedia, cytując dane orbitalne małych planet.
Universe Magazine, portal informacyjny o astronomii, poinformował, że orbita 2025 SC79 leży prawie całkowicie wewnątrz orbity Wenus, z odległością perihel około 0,45 jednostki astronomicznej (około 67,3 miliona kilometrów). Czyni to tylko drugą znaną asteroidę z orbitą ograniczoną wewnątrz Wenus, po 594913 'Ayló'chaxnim, odkrytej w 2020 roku, powiedział Universe Magazine.
Asteroida krzyżuje również orbitę Merkurego podczas jej obiegu wokół Słońca, zauważyła Carnegie Science.
Co wiadomo i czego nie wiadomo o zagrożeniu
Komunikat Carnegie Science przedstawia odkrycie jako część szerszych, wspieranych przez NASA, wysiłków mających na celu znalezienie dużych asteroidów ukrytych w blasku Słońca, zanim mogą stanowić zagrożenie dla Ziemi. Sheppard został cytowany przez Carnegie Science jako mówiący, że 'najniebezpieczniejsze asteroidy są najtrudniejsze do wykrycia', odnosząc się do obiektów zmierzchu ogólnie, a nie do potwierdzonego zagrożenia od tej konkretnej asteroidy.
Universe Magazine poinformował, że ścieżka 2025 SC79 mogłaby w zasadzie przecinać się z Wenus i że efekt YORP — powolna zmiana rotacji spowodowana światłem słonecznym i promieniowaniem cieplnym — mogłaby ostatecznie rozerwać asteroidę, chociaż proces ten zająłby mniej niż milion lat. Żadne źródło przeanalizowane dla tego artykułu nie podaje potwierdzanego prawdopodobieństwa zderzenia z Ziemią dla 2025 SC79; żadne z nich nie wymieniają go w aktualnych rankingach zagrożenia dla obiektów bliskich Ziemi.
Asteroida przesunęła się teraz za Słońce z perspektywy Ziemi i będzie nieobserwowalna dla teleskopów przez kilka miesięcy, powiedziała Carnegie Science, co oznacza, że astronomy będą musieli czekać przed dalszym uściśleniem jej orbity.
Tło: polowanie na asteroidy w blasku Słońca
Poszukiwania, które znalazły 2025 SC79, są zaprojektowane w celu schwytania tak zwanych kandydatów 'zabójców planet', które orbitują blisko Słońca i dlatego są widoczne tylko krótko o zmierzchu, zgodnie z Carnegie Science. Ponieważ konwencjonalne przeglądy nocnego nieba rzadko kierują teleskopy tak blisko Słońca, ta część nieba historycznie była niedostatecznie przeszukiwana, pozostawiając możliwość, że porównywalne obiekty pozostają niewykryte.
Pytania
- Jak duża jest asteroida 2025 SC79?
- Ma średnicę około 700 metrów (około 2300 stóp), zgodnie z Carnegie Science i wpisem Wikipedii dotyczącym obiektu.
- Czy 2025 SC79 stanowi zagrożenie dla Ziemi?
- Żadne przeanalizowane źródło nie podaje potwierdzanego ryzyka zderzenia z Ziemią. Carnegie Science opisuje szerszy program poszukiwań jako skierowany na znalezienie potencjalnie niebezpiecznych asteroidów ukrytych blisko Słońca, ale nie opublikowano żadnego konkretnego prawdopodobieństwa zderzenia dla tego obiektu.
- Kto odkrył asteroidę i kiedy?
- Astronom Carnegie Science Scott S. Sheppard odkrył ją 27 września 2025 roku, używając kamery Dark Energy Camera na 4-metrowym teleskopie Blanco w Chile, zgodnie z komunikatem Carnegie Science.
- Dlaczego jest to jeden z 'najszybszych' asteroidów?
- Wypełnia pełny obieg wokół Słońca w zaledwie 128 dni — trzeci najkrótszy znany okres orbitalny wśród asteroidów według stanu na 2025 rok, zgodnie z Wikipedią, za 2021 PH27 i 2025 GN1 (po 113 dni każdy).
- Dlaczego ta asteroida była tak trudna do znalezienia?
- Jego orbita trzyma go blisko Słońca, wewnątrz orbity Wenus, więc może być obserwowany tylko krótko o zmierzchu, gdy światło słoneczne przytłacza jego słabe odbite światło, zgodnie z Carnegie Science i Universe Magazine.
Jak opowiada to świat
- Język francuskiFrancuskie media, takie jak Science & Vie i powiązane francuskie strony, przedstawiły odkrycie wokół asteroidy będącej 'ukrytej przez Słońce' i podkreśliły luki w obecnym zasięgu przeglądu nieba blisko Słońca, podkreślając wyzwanie w wykryciu zamiast konkretnego ostrzeżenia o zderzeniu.
Źródła
Ten tekst przygotowała sztuczna inteligencja, a przed publikacją przeszedł automatyczną kontrolę źródeł. Jeśli widzisz błąd, poproś o sprostowanie. Poproś o sprostowanie lub odpowiedź · Jak to robimy
Powiązane

KosmosArtykuł
Jak działają satelity: mechanika orbitalna, główne typy i zastosowania w codziennym życiu
Satelity pozostają na orbicie, ponieważ ich prędkość postępowa i grawitacja Ziemi się równoważą, utrzymując je w stanie ciągłego swobodnego spadania wokół planety, zamiast spadać na ziemię lub latać w kosmos. Inżynierowie wybierają wysokość, kształt i nachylenie orbity, aby odpowiadały zadaniu satelity, od niskich orbit używanych do zobrazowania do pasa geostacjonarnego używanego do meteorologii i telekomunikacji. Na dzień październik 2026 roku grupy śledzące wykazują około 17 000 aktywnych satelitów wokół Ziemi.
KosmosArtykuł
Jak działają teleskopy: wyjaśnienie teleskopów optycznych, radiowych i obserwatoriów kosmicznych
Teleskopy ujawniają odległy wszechświat, zbierając promieniowanie elektromagnetyczne — światło widzialne, fale radiowe, podczerwone, ultrafioletowe, rentgenowskie lub promienie gamma — i ogniskując je za pomocą luster, soczewek lub talerzy antenowych. Które projektowanie działa najlepiej, zależy od długości fali: naziemne teleskopy optyczne wymagają optyki adaptacyjnej, aby przezwyciężyć rozmycie atmosferyczne, teleskopy radiowe łączą talerze w gigantyczne układy, a obserwatoria rentgenowskie lub podczerwone muszą orbitować ponad atmosferą Ziemi, która pochłania te długości fal.
KosmosArtykuł
Jak działają fazy Księżyca: nauka cyklu księżycowego
Fazy Księżyca są spowodowane zmieniającym się kątem między Słońcem, Ziemią a Księżycem, gdy Księżyc orbituje wokół naszej planety, a nie cieniem Ziemi. Pełny cykl od jednego nowiu do następnego — miesiąc synodyczny — trwa około 29,5 dnia, nieco dłużej niż rzeczywista orbita Księżyca wokół Ziemi trwająca 27,3 dnia.

KosmosPoradnik
Jak identyfikować gwiazdy i konstelacje: przewodnik dla początkujących miłośników astronomii
Początkujący mogą nauczyć się identyfikować gwiazdy i konstelacje bez teleskopu. NASA's Night Sky Network i The Planetary Society mówią, że gołym okiem wystarczy do rozpoczęcia: naucz się kilka jasnych konstelacji zakotwiczenia, a następnie użyj ich gwiazd jako wskaźników do znalezienia innych. Jesień i zima sprzyjają temu hobby, ponieważ noce są dłuższe i, jak zauważa National Geographic, powietrze często oferuje jaśniejsze warunki nieba.