Ruimtevaart · Nieuwsbericht
700 meter grote asteroïde gevonden verborgen in de glans van de zon, een van de snelste bekende banen
Gepubliceerd:
In het kort
Astronomen hebben 2025 SC79 geïdentificeerd, een asteroïde van ongeveer 700 meter breed die de Zon in slechts 128 dagen omcirkelt — een van de snelste banen ooit voor zo'n object opgenomen. Het werd op 27 september 2025 waargenomen door Scott S. Sheppard, astronoom van Carnegie Science, verborgen in de schemerglans waar de Zon detectie uiterst moeilijk maakt.
Deze versie is een machinevertaling van het origineel (English). Lees het origineel
Een asteroïde van ongeveer 700 meter breed met een van de snelste bekende banen in het zonnestelsel is door astronomen bevestigd, nadat deze is gevonden in een hemelstreek zo dicht bij de Zon dat de meeste telescopen deze niet kunnen doorzoeken. Het object, aangeduid als 2025 SC79, doet er maar 128 dagen over om eenmaal rond de Zon te gaan, aldus Carnegie Science, de Amerikaanse onderzoeksinstelling waarvan de astronoom de ontdekking deed.
Wie heeft het gevonden en hoe
Carnegie Science-astronoom Scott S. Sheppard ontdekte 2025 SC79 op 27 september 2025 met behulp van de Dark Energy Camera gemonteerd op de 4-meter Víctor M. Blanco-telescoop van de National Science Foundation bij de Cerro Tololo Inter-American Observatory in Chili. Vervolgwaarnemingen ter bevestiging van de baan werden uitgevoerd met de Gemini-telescoop van de NSF en Carnegie Sciences eigen Magellan-telescopen, aldus de instelling in haar aankondiging.
Volgens Carnegie Science richt de zoekopdracht zich specifiek op de 'schemerzone' dicht bij de Zon, waar zonlicht de zwakke gereflecteerde licht van kleine asteroïden overspoelt. Objecten daar kunnen slechts kort tijdens zonsopgang of zonsondergang worden waargenomen, waardoor ze veel moeilijker te vinden zijn dan asteroïden zichtbaar 's nachts.
Waarom de baan opvalt
Volgens Wikipedias artikel over het object behoort 2025 SC79 tot de Atira-groep van asteroïden, waarvan de banen volledig binnen Aardens baan rond de Zon liggen. De omloopperiode van 128 dagen maakt het de op twee na kortste bekend voor enige asteroïde, achter 2021 PH27 en 2025 GN1, die beide in 113 dagen omcirkelen, aldus Wikipedia, aanhalend Minor planet omloopgegevens.
Universe Magazine, een astronomie-nieuwssite, berichtte dat 2025 SC79's baan bijna geheel binnen die van Venus ligt, met een periheliumafstand van ongeveer 0,45 astronomische eenheden (ongeveer 67,3 miljoen kilometer). Dit maakt het slechts de tweede bekende asteroïde met een baan geheel binnen die van Venus, na 594913 'Ayló'chaxnim, ontdekt in 2020, aldus Universe Magazine.
De asteroïde kruist ook de baan van Mercurius tijdens zijn circuit rond de Zon, aldus Carnegie Science.
Wat wel en niet bekend is over het risico
Carnegie Sciences aankondiging presenteert de ontdekking als onderdeel van een bredere, door NASA ondersteunde inspanning om grote asteroïden die zich in de glans van de Zon verbergen op te sporen voordat zij een gevaar voor de Aarde kunnen vormen. Sheppard werd door Carnegie Science aangehaald als zeggende dat 'de gevaarlijkste asteroïden het moeilijkst op te sporen zijn', verwijzend naar schemerobjecten in het algemeen in plaats van een bevestigd risico van deze specifieke asteroïde.
Universe Magazine berichtte dat 2025 SC79's pad in principe met Venus zou kunnen kruisen en dat het YORP-effect — een langzame verandering van spin veroorzaakt door zonlicht en warmtestraling — de asteroïde uiteindelijk uit elkaar zou kunnen breken, hoewel dit proces minder dan een miljoen jaar zou duren. Geen bron die voor dit artikel is beoordeeld, rapporteert een bevestigde botsings waarschijnlijkheid met de Aarde voor 2025 SC79; geen enkele vermeldt het op huidge nabij-Aarde-object risicorankingen.
De asteroïde is nu achter de Zon uit Aardes perspectief verdwenen en zal voor verschillende maanden onwaarneembaar zijn voor telescopen, aldus Carnegie Science, wat betekent dat astronomen moeten wachten voordat ze de baan verder kunnen verfijnen.
Achtergrond: jacht op asteroïden in de glans van de Zon
De zoekopdracht die 2025 SC79 vond, is ontworpen om zogenaamde 'planet killer'-kandidaten op te vangen die dicht bij de Zon omcirkelen en daarom slechts kort in de schemering zichtbaar zijn, aldus Carnegie Science. Omdat conventionele nachtelijke hemelonderzoeken zelden telescopen zo dicht bij de Zon wijzen, is dit deel van de hemel historisch gezien onderbelicht, waardoor de mogelijkheid open blijft dat vergelijkbare objecten onopgemerkt blijven.
Vragen
- Hoe groot is de asteroïde 2025 SC79?
- Het is ongeveer 700 meter (ongeveer 2.300 voet) in diameter, aldus Carnegie Science en Wikipedias artikel over het object.
- Is 2025 SC79 gevaarlijk voor de Aarde?
- Geen bron die voor dit artikel is beoordeeld, rapporteert een bevestigd inslagrisico voor de Aarde. Carnegie Science beschrijft het bredere zoekprogramma als gericht op het vinden van potentieel gevaarlijke asteroïden verborgen in de buurt van de Zon, maar geen specifieke inslagwaarschijnlijkheid is voor dit object gepubliceerd.
- Wie heeft de asteroïde ontdekt en wanneer?
- Carnegie Science-astronoom Scott S. Sheppard ontdekte het op 27 september 2025 met behulp van de Dark Energy Camera op de Blanco 4-meter telescoop in Chili, aldus Carnegie Sciences aankondiging.
- Waarom wordt het een van de 'snelste' asteroïden genoemd?
- Het voltooit een volledige baan rond de Zon in slechts 128 dagen — de op twee na kortste bekende omloopperiode onder asteroïden vanaf 2025, aldus Wikipedia, achter 2021 PH27 en 2025 GN1 (elk 113 dagen).
- Waarom was deze asteroïde zo moeilijk te vinden?
- De baan ervan houdt het dicht bij de Zon, binnen de baan van Venus, dus het kan slechts kort in de schemering worden waargenomen, wanneer zonlicht zijn zwakke gereflecteerde licht overspoelt, aldus Carnegie Science en Universe Magazine.
Hoe de wereld het vertelt
- FransFranse media zoals Science & Vie en gerelateerde Franstalige websites presenteerden de ontdekking van de asteroïde die door de Zon 'verborgen' is en benadrukte hiaten in de huidig hemelonderzoeksdekkking in de buurt van de Zon, waarbij zij de detectie-uitdaging boven specifieke inslagwaarschuwingen benadrukten.
Bronnen
Dit stuk is gemaakt met kunstmatige intelligentie en vóór publicatie automatisch op bronnen gecontroleerd. Ziet u een fout, vraag dan om een correctie. Correctie of weerwoord aanvragen · Hoe we dit maken
Gerelateerd

RuimtevaartArtikel
Hoe satellieten werken: orbitale mechanica, hoofdtypen en alledaags gebruik
Satellieten blijven in een baan omdat hun voorwaartse snelheid en de zwaartekracht van de aarde zich uitbalanceren, waardoor ze in continue vrije val rond de planeet blijven in plaats van op de grond te vallen of in de ruimte weg te vliegen. Ingenieurs kiezen de hoogte, vorm en helling van de baan die past bij de taak van een satelliet, van lage banen die worden gebruikt voor beeldvorming tot de geostationaire gordel die wordt gebruikt voor weer en telecommunicatie. Sinds oktober 2026 tellen trackinggroepen ongeveer 17.000 actieve satellieten rond de aarde.
RuimtevaartArtikel
Hoe telescopen werken: optische, radio- en ruimteobservatoriums uitgelegd
Telescopen onthullen het verre universum door elektromagnetische straling te verzamelen – zichtbaar licht, radiogolven, infrarood, ultraviolet, röntgenstralen of gammastralen – en deze met spiegels, lenzen of antenneschotels te focussen. Welk ontwerp het beste werkt, hangt af van de golflengte: grondgestelde optische telescopen hebben adaptieve optica nodig om atmosferische vervaging te overwinnen, radiotelesopen verbinden schotels tot reuzen arrays, en röntgen- of infraroodwaarnemingsstations moeten boven de aardse atmosfeer in een baan draaien, die deze golflengten absorbeert.
RuimtevaartArtikel
Hoe maanfasen werken: De wetenschap achter de maancyclus
Maanfasen worden veroorzaakt door de veranderende hoek tussen de Zon, Aarde en Maan terwijl de Maan onze planeet omcirkelt, niet door de schaduw van de Aarde. Een volledige cyclus van een nieuwe maan naar de volgende — de synodische maand — duurt ongeveer 29,5 dagen, iets langer dan de werkelijke 27,3-daagse baan van de Maan rond de Aarde.

RuimtevaartGids
Hoe sterren en sterrenbeelden identificeren: Een beginnershandleiding voor sterrenobservatie
Beginners kunnen sterren en sterrenbeelden zonder telescoop leren identificeren. NASA's Night Sky Network en The Planetary Society zeggen dat het blote oog volstaat om te beginnen: leer eerst een aantal heldere ankersterebeelden, gebruik dan hun sterren als aanwijzers om anderen te vinden. Herfst en winter bevorderen de hobby omdat de nachten langer zijn en, zoals National Geographic opmerkt, de lucht vaak duidelijkere hemelomstandigheden biedt.